8. kadencja, 42. posiedzenie, 2. dzień (25-05-2017)

13. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o zgromadzeniach (druk nr 1496).

Poseł Zbigniew Sosnowski:

    Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Szanując Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantowane prawa określone przez Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz szanując i respektując wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2014 r., grupa posłów skierowała do laski marszałkowskiej projekt ustawy, nad którym dzisiaj się pochylamy.

    Jako naczelną zasadę posłowie wnioskodawcy przyjęli zapis art. 57 konstytucji o braku podstaw różnicowania zgromadzeń z punktu widzenia zakresu ich ochrony, stosując kryterium sposobu organizacji danego zgrupowania osób. Wprowadzona w dniu 2 kwietnia 2017 r. zmiana ustawy dająca możliwość organizowania cyklicznych zgromadzeń mających pierwszeństwo wyboru miejsca i czasu zorganizowania zgromadzenia przed innymi zgromadzeniami już na etapie jej procedowania i uchwalenia budziła sprzeciw społeczny, który, jak się wkrótce okazało, w niektórych sytuacjach przerodził się w bunt społeczny.

    Projektodawcy procedowanego dziś aktu normatywnego nie chcą rewolucji w całym jego zapisie, chcą przywrócić normalność, a Polakom poczucie godności, szacunku i minimum sprawiedliwości. Każde różnicowanie obywateli, bez względu na to, jakiemu miałoby służyć celowi, wcześniej czy później musi rodzić dezaprobatę, bunt i opór. Polskie Stronnictwo Ludowe zdecydowanie i stanowczo sprzeciwia się takim regulacjom ustawowym lub stanowionym normom o charakterze podustawowym, które w jakikolwiek sposób będą różnicować i dzielić obywateli.

    W tym miejscu przychodzi mi na myśl stwierdzenie wyższości jednej grupy społecznej nad inną. Jeśli zatem takie regulacje znajdują oparcie w przepisach stanowionych przez państwo, trudno w sposób odpowiedzialny stwierdzić równość traktowania wszystkich obywateli przez to państwo, a prowadzi to do wykluczenia niektórych grup społecznych nieakceptujących tak stanowionego porządku prawnego. Nie może zatem utrzymać się w polskim porządku prawnym jakikolwiek zapis gwarantujący tylko określonej grupie społecznej wybranej przez władze prawa do zgromadzeń lub demonstracji, i to z wieloletnim wyprzedzeniem.

    Zabierając głos w Sejmie w dniu 29 listopada 2016 r. mówiłem, że tworzenie sytuacji uprzywilejowania dla jakiejkolwiek grupy obywateli stanowiłoby groźny wyłom w polskim porządku prawnym. Na to naszej zgody nie ma i nie będzie. Zdania w tej sprawie nie zmieniliśmy.

    Wysoki Sejmie! Jakże nietrudno wyobrazić sobie sytuację, w której po zmianie ekipy rządzącej lub innej orientacji politycznej nowa władza wbrew i na przekór władzy dotychczasowej wprowadziłaby obowiązek, i to ustawowo zagwarantowany, czczenia przez zgromadzenia innych wydarzeń historycznych lub zdarzeń nadzwyczajnych tylko przez siebie uznanych. Polska nie jest bezludną wyspą. Stąd jako demokratyczne państwo prawne winniśmy społeczeństwu przywrócić normalność, bez stosowania odchyleń zbytnio w lewą lub prawą stronę. Polacy mają prawo czuć się w polskim domu, we własnej ojczyźnie traktowani równo, szczególnie jeśli chodzi o przestrzeń publiczną.

    Wierząc, że uchwalenie przez Wysoką Izbę procedowanego dzisiaj na tej sali projektu zadośćuczyni oczekiwaniom milionów Polek i Polaków, przywróci obywatelom wiarę w normalność, Polskie Stronnictwo Ludowe, w imieniu którego mam zaszczyt z tej trybuny przemawiać, opowie się jednogłośnie za rozwiązaniami z druku nr 1496. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia