8. kadencja, 44. posiedzenie, 1. dzień (20-06-2017)
3. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (druki nr 1538 i 1616).
Poseł Jacek Kurzępa:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na samym początku dziękuję klubom parlamentarnym, które poparły wniosek o przyjęcie tej ustawy. Odniosę się do zadanych pytań.
Pani poseł Tomaszewska wskazała na doświadczenia warszawskie. Bardzo pani poseł za tę refleksję dziękuję. Chciałbym zwrócić państwa uwagę na to, że w związku z dokumentacją, która została przedłożona na posiedzeniu komisji, mieliśmy również możliwość zapoznania się z faktografią związaną z tą oto okolicznością, że takich obiektów w Polsce, bez województwa mazowieckiego, jest jeszcze 460. Nie wszystkie samorządy odpowiedziały na zapytanie Instytutu Pamięci Narodowej w odniesieniu do zidentyfikowania tego typu obiektów. Środki, które zostały na to przeznaczone, to 5 mln zł. W tym rozdaniu jest to 3,3 mln, bez tych 167, które powinny być jeszcze, jak zakładamy, zidentyfikowane w przestrzeni województwa mazowieckiego.
Pani poseł pytała o nazwę Pałacu Kultury i Nauki. W powiązaniu z odpowiedzią na pytanie pana posła Meysztowicza chciałbym zwrócić uwagę, że samorządy w tym wypadku mają głos. To nie jest kwestia wyłącznie dyrektywy wojewody, który zarządza. Jest rok na uporządkowanie tej sprawy. Wobec powyższego samorząd m.st. Warszawy - tak samo jest w przypadku wszystkich innych samorządów w Polsce - może zabrać głos, argumentując swoje racje. Przeciw tym racjom prawdopodobnie pojawi się ekspertyza Instytutu Pamięci Narodowej. W tej równowadze między jednym a drugim punktem widzenia zostanie wydana decyzja.
Chciałbym również podziękować panu posłowi prof. Brynkusowi za tę refleksję dotyczącą dekomunizacji umysłów. Szanowni państwo, ustawa, nad którą dzisiaj procedujemy, to nie jest wyłącznie fizyczne zdjęcie obelisków, zmiana tablic czy zniesienie pomników, ale jest to również zaproszenie nas wszystkich, Polaków, żebyśmy zrzucili mentalne jarzmo systemu totalitarnego, żebyśmy pozwolili sobie na odwagę w myśleniu, że Polska bez tych symboli będzie piękniejsza. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia