8. kadencja, 44. posiedzenie, 2. dzień (21-06-2017)
Oświadczenia.
Poseł Antoni Duda:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Za 2 dni, 23 czerwca, minie 60 lat od przyjęcia święceń kapłańskich, a 2 dni później 40 lat od mianowania biskupem ordynariuszem diecezji opolskiej ks. doc. dr. hab. Alfonsa Nossola. To sprawia, że z tego miejsca chciałbym na tę wybitną postać Kościoła powszechnego, polskiego i naszego opolskiego w paru zdaniach zwrócić uwagę.
Urodzony w 1932 r. w Brożcu na Opolszczyźnie w rodzinie robotniczej jako jedno z ósemki dzieci Jadwigi i Alfonsa ukończył studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Nysie i Opolu. Następnie kontynuował studia specjalistyczne na KUL, gdzie uzyskał tytuł doktora, a w 1976 r. obronił pracę habilitacyjną. Utrzymywał kontakt z Opolszczyzną, był wykładowcą teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego w Nysie i Opolu. 25 czerwca 1977 r. został mianowany biskupem opolskim. Święcenia biskupie przyjął 17 sierpnia tego roku z rąk ówczesnego prymasa ks. kard. Stefana Wyszyńskiego, a towarzyszyli temu ks. abp Henryk Gulbinowicz, metropolita wrocławski, oraz ks. bp Antoni Adamiuk, biskup pomocniczy opolski. Za dewizę biskupią obrał hasło: Veritatem facere in caritate.
Od początku swojej biskupiej posługi wywierał ogromny wpływ na powierzoną mu diecezję. Jako rodowity Ślązak znał to środowisko jak mało kto. Dostrzegał znaczenie rozwoju intelektualnego mieszkańców tej ziemi i od początku swojej posługi zabiegał o stworzenie odpowiednich możliwości kształcenia. Wiedział z doświadczenia, że najlepszą drogą do tego jest stworzenie możliwości studiowania możliwie blisko zamieszkania, stąd z jego inicjatywy w Opolu powstał jeszcze w 1977 r. Diecezjalny Instytut Teologiczno-Pastoralny stanowiący filię Wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Bardzo zaangażował się w utworzenie w Opolu uniwersytetu. Starania te zostały uwieńczone sukcesem i w 1994 r. z ówczesnej Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz wspomnianej wyżej filii Wydziału Teologicznego KUL utworzony został Uniwersytet Opolski jako dwunasty uniwersytet w kraju.
Uniwersytet Opolski był pierwszym po II wojnie światowej uniwersytetem w Polsce, który w swej strukturze utworzył wydział teologiczny, poza KUL oczywiście. Powstanie w Opolu uniwersytetu w sposób znaczący ułatwiło młodzieży Śląska Opolskiego zdobywanie uniwersyteckiego wykształcenia. To było największą radością naszego biskupa. Z nie mniejszą radością przyjął powstanie w Opolu politechniki, co nastąpiło w 1996 r., co sprawiło, że Opole stało się w pełni miastem akademickim, jednym z niewielu miast w Polsce szczycących się posiadaniem uniwersytetu i politechniki. Poszerzenie możliwości kształcenia i budowania środowiska akademickiego w Opolu przełożyło się na zwiększenie liczby studiującej śląskiej młodzieży, a to było największą radością i celem księdza arcybiskupa. Doceniał także rolę mediów, dlatego w 1984 r. założył diecezjalne Radio Góra św. Anny, dzisiaj Radio Doxa. W 1983 r. gościł na Górze św. Anny papieża Jana Pawła II podczas jego drugiej pielgrzymki do Polski.
Poza wymienionymi dokonaniami ks. abp Alfons Nossol aktywnie działał w bardzo wielu dziedzinach. Był mocno zaangażowany w powstanie w Opolu Klubu Inteligencji Katolickiej, który zawsze mógł liczyć na jego wsparcie i opiekę. W całej Polsce znane jest jego zaangażowanie w pomoc humanitarną w czasie stanu wojennego i później. Znana jego aktywność we wspieraniu opolskich i nie tylko opolskich szpitali, jeżeli chodzi o wysokospecjalistyczny sprzęt medyczny. Był bardzo aktywnym członkiem polskiego episkopatu, ale działał również bardzo aktywnie w Kościele powszechnym, co spotkało się z uznaniem uwieńczonym nadaniem mu w listopadzie 1999 r. tytułu arcybiskupa. Diecezja opolska, której był ordynariuszem, nie jest archidiecezją, a tytuł arcybiskupa został mu nadany ad personam. Jest laureatem wielu nagród i odznaczeń. Został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a także został doktorem honoris causa wielu polskich i europejskich uniwersytetów. Po 32 latach posługi przeszedł na zasłużoną emeryturę i zamieszkał w Kamieniu Śląskim, miejscu urodzenia św. Jacka, w sąsiedztwie zamku, który jego staraniem został pięknie odnowiony.
Dziękuję Bogu, że dane mi było zetknąć się na swej drodze z księdzem arcybiskupem. Cenię sobie fakt, że miałem okazję z nim współpracować. Szczęść Ci Boże, Ekscelencjo, na dalsze dni twojego działania! Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia