8. kadencja, 45. posiedzenie, 1. dzień (05-07-2017)
13. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (druki nr 1602 i 1701).
Poseł Paweł Kobyliński:
Dziękuję, panie marszałku.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Podzielam tutaj wątpliwości mojego szanownego przedmówcy. Rzeczywiście, jest tu niesamowita niekonsekwencja, jeśli chodzi o tę wyrwę między 3,5 a 10 tys. zł. To jest kompletnie niezrozumiałe. Wydaje się, że generalnie większość drobnych przedsiębiorców nie będzie kupować rzeczy powyżej 10 tys. zł. Zresztą to znowu generuje taką chęć kombinowania, bo wystarczy, że się ktoś dogada na poziomie 11 tys. zł, zrobią jakąś dodatkową fakturę w drugą stronę, i już będziemy mieli powyżej 10, ale to jest kombinowanie, tego nie powinno być.
Nie ma w tym projekcie uwzględnionego wskaźnika inflacji, a przypomnę, że w 2000 r. został po raz pierwszy wprowadzony jednorazowy odpis amortyzacyjny i on nigdy nie był indeksowany, a przez tych kilkanaście lat skumulowana inflacja wyniosła 43%, więc tutaj też nie wprowadzamy rozwiązania systemowego, tylko takie: stop-klatka i znowu będziemy za jakiś czas rozmawiać o skumulowanej inflacji. To jest zupełnie przeciwskuteczne.
Nie rozumiem, dlaczego nie ma tu środków transportu. Rozumiem, że nie chodzi o samochody osobowe, ale tutaj jeden z posłów mówił, że chodzi również o warunki pracy. Nowy samochód dostawczy jest warunkiem pracy. Nowy jest bezpieczniejszy, ma klimatyzację, mniej pali, generalnie same plusy. Nie rozumiem, czym różni się nowoczesna tokarka czy frezarka od samochodu dostawczego. Dla niektórych przedsiębiorstw to tak samo może być narzędzie pracy. Nie rozumiem również, dlaczego nie można kupować używanych środków trwałych i wrzucać tego jednorazowo w koszty.
Mój kolega z Platformy Obywatelskiej składa poprawkę, będziemy ją popierać. Uważam, że to zdecydowanie może polepszyć nawet bilans płatniczy, tzn. nowe środki trwałe generalnie w dużej mierze są z importu, szanowni państwo. W związku z tym nie rozumiem, dlaczego nie możemy z jednego przedsiębiorstwa przekładać środka trwałego, jeśli któryś się zamortyzuje i zużyje, do drugiego, zwłaszcza że właśnie małe i średnie firmy nie zawsze stać na nowe maszyny, a taka używana maszyna już siłą rzeczy jest tańsza.
Szanowni Państwo! Projekt idzie w bardzo dobrym kierunku. To jest projekt, który generalnie jest proprzedsiębiorczy, natomiast nie rozumiem, dlaczego jesteście tak państwo uparci, jeżeli chodzi o jednak pozytywne poprawki i pozytywne uwagi, które już były również przeze mnie składane w pierwszym czytaniu. Wydaje się, że ktoś tutaj nie pomyślał kompleksowo. Rozwiązanie kompleksowe powinno, tak jak mówiłem, uwzględniać inflację i jak największy wachlarz środków, które można odliczać. Nie ma przede wszystkim tej dziury. Ta dziura między 3,5 a 10 tys. zł to jest jakieś kuriozalne rozwiązanie, zupełnie nieumotywowane. Nie rozumiem, powiem szczerze, też tego, co mówiła pani Emilewicz. Nie spodziewałbym się takich słów ze strony Ministerstwa Rozwoju. To nawet nie jest ministerstwo gospodarki, ale rozwoju, a rozwój to inwestycje. One dają miejsca pracy. W związku z tym zupełnie nie rozumiem, jak takie coś mogło być powiedziane. Rozumiem, że chodzi nam o robotyzację, ale firmy polskie to nie tylko roboty, to też ludzie, którzy jeżdżą z dostawami właśnie. No jakkolwiek by było, wydaje mi się, że tu jest duża niekonsekwencja i nie ukrywam, że liczę na przyjęcie poprawek w trzecim czytaniu, również tych, które zaraz pozwolę sobie złożyć na ręce pana marszałka. Liczę również na wyższą Izbę parlamentu, na Senat, na to, że zaproponuje poprawki, wsłucha się w ten głos, który tutaj prezentujemy, i uda się tę dobrą ustawę ulepszyć, bo ona będzie działać dzięki temu wiele, wiele lat. I w momencie, kiedy koniunktura się skończy, bo ona prędzej czy później się skończy, będzie to taka jakby poduszka bezpieczeństwa, żeby inwestycje cały czas szły do przodu. To jest dobra ustawa, my ją będziemy popierać. Natomiast, panie marszałku, pozwolę sobie złożyć na pana ręce jeszcze jedną poprawkę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia