8. kadencja, 45. posiedzenie, 2. dzień (07-07-2017)

21. punkt porządku dziennego:

Informacja bieżąca.

Poseł Marek Sowa:

    Panie marszałku, dziękuję bardzo.

    Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chyba 2 tygodnie albo 4 tygodnie temu przyjęliśmy ustawę, która reguluje grupy zawodowe według kwalifikacji wymaganych na zajmowanych stanowiskach. Nie ukrywam, że ta ustawa, szczególnie w środowisku pielęgniarek, wywołała ogromne emocje i wielkie zaniepokojenie. Jak państwo zapewne wiecie, w ciągu 10-15 lat 85% pielęgniarek, które dzisiaj posiadają kwalifikacje, odejdzie z rynku pracy. Te osoby osiągną wiek emerytalny. W związku z powyższym z jednej strony oczywiście ta ustawa daje jakąś zachętę do tego, aby coraz więcej młodych ludzi podejmowało kształcenie w kierunku zdobycia niezbędnych kwalifikacji, ale nie możecie państwo w ostatniej fazie pracy traktować tych pielęgniarek jak niewolnice. A de facto te rozwiązania, które są zapisane w ustawie, tak te pielęgniarki traktują.

    Po pierwsze, chciałbym zapytać, czy prawdą jest, że tylko wymagane wyższe wykształcenie magisterskie, nie licencjat, tylko magisterskie, wraz ze specjalizacją pozwala osiągnąć współczynnik 1,01. Jeśli tak, to przecież te wszystkie osoby, które dzisiaj mają 45, 50, 60 lat, kończyły licea medyczne, w większości zdobyły licencjat, płacąc za niego same, 5, 10, 15 lat temu, kiedy taki przekaz poszedł, że trzeba uzupełniać wykształcenie. Czy prawdą jest, że ten licencjat dzisiaj jest nic niewarty? Chcę państwu powiedzieć, że w każdym zawodzie licencjat jest traktowany jako wyższe wykształcenie. W każdej administracji nie ma podziału, czy posiada się magisterkę, czy posiada się licencjat. Dlaczego tak traktujecie te pielęgniarki? Czy prawdą jest, że pielęgniarka po licencjacie bez specjalizacji będzie miała współczynnik 0,64, a pielęgniarka po licencjacie ze specjalizacją będzie (Dzwonek) miała współczynnik 0,73? Jeśli tak, to jest to ogromny bubel.

Przebieg posiedzenia