8. kadencja, 45. posiedzenie, 2. dzień (07-07-2017)

Oświadczenia.

Poseł Stefan Romecki:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Białogard jest 24-tysięcznym miastem na Pomorzu Środkowym dotkniętym przez typowe dla regionu problemy - duże bezrobocie i wynikająca z tego emigracja do innych ośrodków w kraju i za granicą. O ile jednak problemy są typowe, to sposób, w jaki gmina im przeciwdziała, jest zupełnie nietypowy i nowatorski.

    25 lutego 2015 r. radni Białogardu uchwalają akt prawa miejscowego, który ma zatrzymać młodych ludzi w mieście. Uchwała w sprawie ˝bonifikaty od pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości˝ jest pomysłem burmistrza Krzysztofa Bagińskiego przedstawionym mieszkańcom Białogardu w kampanii wyborczej. Osoba, która nie ukończyła 35. roku życia, może kupić działkę budowlaną z bonifikatą w wysokości 80%, płacąc za nią jedynie 3 tys. zł oraz coroczny podatek w wysokości 200 zł. Gdyby ta sama osoba chciała kupić działkę w normalnym trybie, zapłaciłaby od 15 do 20 tys. zł z tytułu pierwszej opłaty oraz wnosiłaby 1 tys. zł rocznej opłaty przez okres 99 lat. W praktyce obywatel nabywa działkę budowlaną w użytkowanie wieczyste za 20% jej ceny rynkowej. Zamiast zapłacić łącznie 115 tys. zł, zapłaci maksymalnie 22-23 tys. zł. Szczęśliwy nabywca w ciągu 4 lat musi wybudować na niej dom. Jeśli to się nie uda, musi zwrócić bonifikatę. System białogardzki, bo już tak się o nim mówi, znany jest pod nazwą ,,Działki dla młodych˝. Ma on dwie główne zalety: jest tani oraz wiąże młodych ludzi z miejscem zamieszkania, miastem Białogardem.

    Miasto sukcesywnie wyznacza do przetargów kolejne działki dla młodych. Nie są to duże ilości, bo system polega na realizacji zasady ˝ziarnko do ziarnka, a uzbiera się miarka˝. Systematyczność i konsekwencja, rozłożenie w czasie, zapewnienie gminom stałych warunków działania i rozwoju, niezmienianie reguł w trakcie gry mogą w ciągu kilkunastu lat przynieść nadspodziewanie duże efekty. Białogard i burmistrz tego miasta Krzysztof Bagiński pokazują i dają przykład całej Polsce, że można zachęcać młodych ludzi do pozostawania w mieście i w kraju, bez pomocy państwa i funduszy zewnętrznych, dysponując tylko własnymi możliwościami. Myślę, że przykład białogardzki jest wart upowszechnienia w całym kraju. Naśladujmy miasto Białogard na Pomorzu Środkowym, które postanowiło, że nie będzie czekać na zmiłowanie ze strony władz centralnych i samo wzięło sprawy w swoje ręce.

    Panie Posłanki i Panowie Posłowie! Zapamiętajcie nazwę tego miasta. To Białogard. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia