8. kadencja, 46. posiedzenie, 2. dzień (19-07-2017)

Oświadczenia.

Poseł Sylwester Chruszcz (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie w sprawie rocznicy śmierci Kazimierza Sabbata

    19 lipca 1989 r. w Londynie zmarł Kazimierz Sabbat - polski działacz emigracyjny, premier i prezydent RP na uchodźstwie.

    Należał do antyjałtańskiej emigracji żołnierskiej, która po 1945 r., a więc po przejściu do cywilnego życia w Wielkiej Brytanii, nie zaprzestała społecznej i politycznej służby Polsce, ponieważ wychowana w tradycji niepodległościowej uważała jej kultywowanie za powinność.

    We wrześniu 1939 r. walczył w jednostce WOP w województwie tarnopolskim. Po 17 września przedostał się na Węgry, gdzie był internowany.

    W styczniu 1940 r., przepływając wpław Drawę, poprzez Jugosławię i Włochy dotarł do Francji, gdzie służył w 10. Brygadzie Kawalerii Pancernej gen. Stanisława Maczka. W czasie wojny francusko-niemieckiej podczas odwrotu został ranny. Ze szpitala z zabandażowaną głową zbiegł na statek brytyjski. W Szkocji służył w 1. dywizji gen. Maczka, a następnie został przeniesiony do sztabu głównego wodza w Londynie jako referent do spraw młodzieży.

    Po demobilizacji ożenił się, założył rodzinę i prowadził firmę, co dało mu finansową niezależność, umożliwiając pracę społeczną i polityczną, która zawsze była jego życiową pasją.

    W latach 1967-1972 był prezesem Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego, która w swoich szeregach grupowała także narodowych demokratów takich jak Zbigniew Stypułkowski, współpracował także blisko z Tadeuszem Bieleckim - prezesem Stronnictwa Narodowego.

    W 1966 r. z okazji Millennium zorganizował Światowy Zjazd Polski Walczącej, a 4 lata później Kongres Kultury i Nauki Polskiej. Jego polityczni współpracownicy mówili o nim, że miał zdolność budowy oddolnego konsensusu wśród ludzi o różnych politycznych orientacjach wokół wspólnych celów i wartości.

    Zawsze był otwarty na kontakty politycznego Londynu z działaczami opozycyjnymi w Polsce, których gościł w oficjalnej siedzibie prezydenta i rządu RP lub rodzinnym domu przy 38 Parkside na Wimbledonie.

    Zmarł na zawał serca w Londynie 19 lipca 1989 r. w smutnych okolicznościach - wieczorem, na spacerze, na który udał się po otrzymaniu informacji o wyborze przez Sejm kontraktowy w Warszawie gen. Wojciecha Jaruzelskiego na stanowisko prezydenta PRL. Jego następcą został Ryszard Kaczorowski.

Przebieg posiedzenia