8. kadencja, 47. posiedzenie, 3. dzień (14-09-2017)
39. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o szczególnych rozwiązaniach zapewniających poprawę jakości i dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej (druki nr 1820 i 1824).
Poseł Elżbieta Radziszewska:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! To szumny tytuł ustawy o szczególnych rozwiązaniach zapewniających poprawę jakości i dostępności. Też poprzemy tę ustawę, bo 280 mln piechotą nie chodzi. Ale z szumnych zapowiedzi, ważnych jeszcze 3 dni temu, że będzie może nie 2,8 mld, o których mówił pan minister Radziwiłł... Ponieważ kolejki się coraz bardziej wydłużają, w szpitalach limity się pokończyły, potrzeba 2,8 mld od ministra finansów, 2,1 na dokupienie dodatkowych procedur, bo minister mówił: trzeba kupić dodatkowe procedury, a 700 mln na sprzęt. Już kilka dni temu, zaraz po tej zapowiedzi, okazało się, że nie, 2,8 mld nie będzie, ale może 1,5 mld się znajdzie. Dzisiaj jesteśmy w prawdziwej rzeczywistości. Dzień wcześniej ustawa wpłynęła do Sejmu, została wydrukowana. Wczoraj wieczorem została ona skierowana przez marszałka Sejmu do pierwszego czytania. Tak ważna ustawa trafia do pierwszego czytania do Komisji Zdrowia, nie tutaj, na salę sejmową. Ile tych pieniędzy jest? 281 mln. Na co te pieniądze będą? Pani poseł sprawozdawca bardzo sprawnie przeczytała uzasadnienie tej ustawy. Ale trzeba jasno powiedzieć o kilku rzeczach. Jest pytanie, czy te pieniądze są rzeczywiście dobrze nakierowane na potrzeby pacjentów. To, że mają być dosprzętowione w leżanki gabinety w szkołach, ma być dodatkowy sprzęt - chodzi tu o profilaktykę zdrowotną dotyczącą dzieci - to dobrze. 134 mln niech idą. Chociaż nie zwiększy to liczby pielęgniarek. A na razie w planie budżetowym na przyszły rok takich pieniędzy nie ma, bo wzrost w planie budżetowym NFZ na przyszły rok wynika wyłącznie ze wzrostu płac pielęgniarek, z dodatkowych gabinetów już nie. Ciekawe, jak to będzie? Pan minister wczoraj powiedział: Fundusz będzie podpisywał, a dzisiaj fundusz nic nie wie, bo żadne uzgodnienia z funduszem nie są robione.
Dwa, mają być kupione dentobusy, aż 16 objazdowych dentobusów. Ciekawa jestem, jak to będzie wyglądało. Dentobus będzie we wsi Piskie Małe, a za ile, gdzie i kiedy będzie w Korbielach Mniejszych czy w innej wsi, tego nie wiadomo. A jaki zakres usług będzie świadczył ten dentobus? Kto to wie? Do dzisiaj, bo dzisiaj zadałam to pytanie, z NFZ nikt nie uzgadniał zmiany rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie koszyka świadczeń gwarantowanych. Takiej usługi dentobusowej nie ma. Świadczeniodawca wystartuje w konkursie, żeby wojewoda nieodpłatnie użyczył mu autobus, do którego ten dentysta musi zapewnić benzynę, ubezpieczenie, kierowcę, słowem: wszystko. W ramach czego? Ano nie wiadomo czego, bo zmian w koszyku usług gwarantowanych nie ma. Nie ma takiej usługi. Dla kogo będą te usługi? Tylko dla dzieci czy też dla dorosłych? Nie wiadomo. Jaki zakres, ile pieniędzy? Wczoraj próbowałam dopytać pana ministra. Odpowiedzi - zero. Kiedy będzie zmienione to prawo, nie wiemy. Ale dobrze, niech będzie jeden autobus, który zajedzie na wieś może raz na 10 lat. Może uporacie się z tym, żeby na przyszły rok zmienić koszyk świadczeń gwarantowanych. Ale jeszcze są inne pieniądze na ten sprzęt. Dobrze, nich idzie sprzęt do wysoko wyspecjalizowanych placówek. Świetnie. Tylko pytanie, do których. Ano do tych, które są prawie w każdym przypadku przewidzianym w tej ustawie szpitalami ministerialnymi. Minister wyskrobał trochę pieniędzy tylko po to, żeby pomóc własnym szpitalom. Dla szpitala powiatowego, marszałkowskiego czy miejskiego, czyli tego, gdzie pacjent trafia, do którego ma najbliżej, już pieniędzy na ten sprzęt nie ma. Samorządy tych pieniędzy rzeczywiście mają mało. Do żadnego szpitala, do którego zwykli pacjenci są zawożeni przez rodzinę albo karetkę pogotowia, nie trafi ani jedna złotówka. Pan minister widzi tylko leczenie w klinikach. I dobrze, to jest właśnie ta szumna zapowiedź.
Miały topnieć kolejki, miało się wszystko zmniejszyć. Serce pan minister pacjentom oddawał. Jaki efekt? Zamiast kolejek stopniały pieniądze, które miały te kolejki skracać. Wiem, że 1 października wchodzi ustawa o sieci szpitali, gdzie nie ma limitów. Panu ministrowi się wydaje, że jak nie ma limitów, to już wszyscy pacjenci będą wyleczeni, nie wiem, na trzy zmiany, nie wiadomo jakimi lekarzami, jakimi pielęgniarkami. (Dzwonek) Żeby panu ministrowi ułatwić zadanie, złożyliśmy na ręce pana marszałka poprawki, by w negocjacjach z panem ministrem Morawieckim miał silniejszą pozycję. Zamiast składać obietnice bez pokrycia, niechże pan minister wynegocjuje z naszym wsparciem pieniądze na te obietnice. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia