8. kadencja, 48. posiedzenie, 1. dzień (27-09-2017)

12. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo telekomunikacyjne (druk nr 1715).

Poseł Joanna Scheuring-Wielgus:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Drodzy państwo, bardzo dziękuję za wszystkie uwagi i za wszystkie głosy. Jest 15 minut po północy, a my rozmawiamy o hejcie. Dobrze, teraz odpowiem na pytania.

    Pan poseł Matusiewicz powiedział coś takiego, że powód pozwanego nie zna. Właśnie w tym projekcie chodzi o to, żeby tę sytuację naprawić. Być może pan nie ma świadomości, ale niech pan posłucha. Może nie ma pan świadomości, bo nie wiem, czy pan ma Twittera, czy pan ma Facebooka, czy pan jest sprawny w świecie wirtualnym, ale bardzo łatwo być w świecie wirtualnym osobą anonimową i można napisać wszystko. Ja jako posłanka bez problemu sobie z tym poradzę, ponieważ wynajmę prawnika, adwokatów, pójdę do sądu i może się tak zdarzyć, że daną sprawę wygram, ale osoba, która nie ma prawnika, nastolatka, nastolatek, student, człowiek, który po prostu korzysta z Internetu i angażuje się w jakieś sprawy internetowe czy to na forach, czy w dyskusjach, bardzo często - w zasadzie prawie każdego dnia, o każdej porze dnia i roku - może być w sposób anonimowy hejtowana i obrażana. Jedna osoba może sobie z tym poradzić, a druga nie.

    Nawiązując do tego, co powiedział i o co mnie zapytał pan Mirosław Suchoń, tak, ten projekt jest właśnie dla obywateli, żeby im pomóc. Nie nam, bo my mamy prawników, my wiemy, jak pisać zawiadomienia do prokuratury, my sobie poradzimy. Mamy też tutaj wsparcie, sami się wspieramy wszyscy razem, klubowo. Natomiast ten projekt jest przede wszystkim dla obywateli, żeby dać obywatelom narzędzia, których teraz nie mają, w związku z czym czują się bezbronni w świecie wirtualnym.

    Powiedział pan też o tym, że projekt ma wady. Ja w swoim przemówieniu powiedziałam, że czytałam uwagi i prokuratorii, i KRS. I powiedziałam nawet z tej mównicy podczas swojego wystąpienia, że przyjmuję te uwagi, ale chciałabym porozmawiać o nich w komisji, a nie z mównicy. Od tego mamy komisje, żeby dyskutować nad projektami. Nie ma chyba projektu ustawy, który wpływa do Sejmu i który w komisjach nie jest zmieniany. Wszystkie są zmieniane, a niektóre są tak zmieniane, że wychodzą z nich zupełnie inne ustawy. Po to mamy komisje, żeby usiąść i po prostu podyskutować. I bardzo apeluję o to, abyśmy do tej debaty doprowadzili. Bardzo mi na tym zależy.

    Jeszcze kilka takich uwag do pana. W tym projekcie nie ma tak naprawdę żadnych sprzeczności i on jest wewnętrznie spójny, nie narusza również zasady dyspozycyjności. To w zasadzie tyle, jeśli chodzi o odpowiedź na pana pytanie.

    Aha, mówił pan jeszcze o ślepym pozwie. W swoim wystąpieniu mówiłam o tym, że to rzecznik praw obywatelskich postulował już wcześniej wprowadzenie tego do polskiego ustawodawstwa. Tak, to jest zupełnie nowa rzecz, ale chyba po to tutaj jesteśmy, żeby udoskonalać i wprowadzać nowe rozwiązania. Taki ślepy pozew, taka instytucja funkcjonuje od wielu lat w Stanach Zjednoczonych. Rzecznik praw obywatelskich w swoich uzasadnieniach wskazywał m.in., że standardowe narzędzia prawne często okazują się nieskuteczne w przypadku naruszeń dóbr osobistych, do których dochodzi w przestrzeni internetowej, właśnie przez to, że te wypowiedzi często są anonimowe, i wprowadzenie do procedury cywilnej takiej instytucji pozwoli na zwalczanie powyższego zjawiska, a jednocześnie zapewni właściwe gwarancje ochrony wolności słowa. Bardzo polecam te opinie rzecznika praw obywatelskich.

    Mówił chyba pan też o tym, że wzrośnie liczba spraw. Powiem szczerze, że trochę nie rozumiem. Państwo teraz zmieniacie wymiar sprawiedliwości i też wnosicie, abyśmy mogli, aby można się było odwoływać do spraw, które zostały zasądzone od 1989 r. w górę, czyli narzucacie coraz więcej pracy. Od tego są sądy, żeby pracowały dla nas, dla obywateli. Wydaje mi się, że gdybyśmy rzeczowo i merytorycznie o tym projekcie, o pomyśle na taki projekt porozmawiali, tobyśmy znaleźli wspólne rozwiązania. Bardzo zachęcam do wspólnej pracy, do tego, abyśmy wspólnie, razem naprawdę merytorycznie o tym podyskutowali. Nie musimy tego robić w 24 godziny, w 3 dni podczas posiedzenia Sejmu. Możemy o tym porozmawiać przez kilka miesięcy i doprowadzić do tego, że projekt będzie dobry.

    Od razu tutaj... Nie ma posła z Kukiz’15, już poszedł, ale w wolnej chwili w kuluarach będę go przekonywała do tego, że... Bo w zasadzie też wypowiedział się dobrze o tym pomyśle, ale powiedział coś takiego, co mnie rozbawiło: że mam go wycofać, bo jest on potrzebny. No właśnie dlatego, że jest potrzebny, wprowadziliśmy to pod obrady Sejmu, żeby mieć możliwość dyskusji w komisjach. Po to tu jesteśmy, powtórzę, żeby pracować i dyskutować w komisjach. Komisje są po to, by wypracować jak najlepsze projekty.

    Była też uwaga odnośnie do organizacji pozarządowych. Ja się wywodzę z tego środowiska, w zasadzie cały czas do niego należę. Wiem, jak funkcjonują środowiska pozarządowe, jak funkcjonują organizacje pozarządowe. Organizacje pozarządowe z gruntu pomagają ludziom. W swoich statutach mają wypisane różne działania statutowe. To, czego nie ma, to właśnie ochrona dóbr osobistych. A w organizacjach pozarządowych pracują fachowcy. To są osoby, które działają z pasją, które są merytoryczne i które z chęcią pomagają ludziom. I to nie jest tak, że te organizacje pozarządowe nagle będą miały dużo pracy, bo one już teraz pomagają w różnych sprawach, np. w sprawach o dyskryminację, o hejt, jeśli chodzi o społeczność LGBT. Te sprawy już się dzieją, ale organizacje pozarządowe właśnie swoją fachowością, swoim doświadczeniem mogą po prostu pomóc obywatelom.

    W zasadzie to wszystko. Ja bym jednak jeszcze chciała się zwrócić do pana ministra, do przedstawicieli rządu, aby pan namówił rządzących... To jest ważny projekt. Ja nie muszę być autorem tego projektu, ja go po prostu przedstawiam. Jeżeli państwo chcecie, żeby to był wasz projekt, to z chęcią wam go oddam, ale zależy mi na tym, żeby on był wprowadzony, bo nie patrzę na to w sposób egoistyczny, tylko patrzę na to jako na działanie dla dobra wspólnego, dla nas wszystkich, ponieważ hejt, brak tolerancji, brak szacunku i zabieranie godności drugiemu człowiekowi to jest coś, co dotyka każdego z nas. I apelowałabym jednak o to, aby zastanowić się nad tym, aby tego nie odrzucać, aby to skierować do komisji i abyśmy wszyscy wspólnie, razem to wypracowali. Naprawdę mogę zrzec się praw autorskich razem z prawnikami, z którymi to pisaliśmy, ale zależy mi na dyskusji w parlamencie dla dobra nas wszystkich. O to bym prosiła i apelowała. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia