8. kadencja, 48. posiedzenie, 2. dzień (28-09-2017)

Oświadczenia.

Poseł Zofia Czernow:

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Moje oświadczenie poświęcone jest jubileuszowi 800-lecia Lwówka Śląskiego. Lwówek Śląski należy do grupy najstarszych miast Dolnego Śląska. Bogata historia zachęca do odkrywania jego tajemnic i wymusza zadumę nad minioną potęgą tego grodu. Zlokalizowany jest on w miejscu, gdzie lasy świerkowe powoli zaczynają ustępować miejsca sosnowym, a rzeka Bóbr swoim malowniczym nurtem rozdziela Pogórze Kaczawskie od Pogórza Izerskiego.

    Osiem wieków temu posadowiony został tu piastowski gród Lwówek Śląski. Pierwsi osadnicy zaczęli się osiedlać na terenach dzisiejszego miasta w późnej epoce brązu, jednak tak naprawdę gród lwówecki i okoliczne wsie zaczęły się rozwijać dopiero w XII w., kiedy to na terenach obecnego miasta zaczęto wydobywać złoto. Bogactwo złóż cennego kruszcu i ogromne zainteresowanie ich eksploatacją przyczyniły się do gwałtownego rozkwitu osady. Drugim istotnym czynnikiem wzrostu znaczenia grodu było położenie przy głównym szlaku handlowym wiodącym z zachodniej Europy na Ruś Halicką. W 1209 r. gród uzyskał z rąk księcia Henryka Brodatego liczne przywileje, m.in. prawo warzenia piwa, mielenia mąki i polowań w promieniu 1 mili od osady.

    Od czasu powstania miasto było jednym z najznamienitszych grodów na Dolnym Śląsku. Materialnym symbolem jest zespół fortyfikacji miejskich, które należą do najciekawszych tego typu na Dolnym Śląsku, tworzą wyjątkowo bogate założenie o dwóch obwodach obronnych. Fortyfikacje lwóweckie szybko osiągnęły poziom pozwalający na odstraszenie nawet najsilniejszych wrogów, takich jak czescy husyci.

    Nadanie praw miejskich w 1217 r. potwierdzało już posiadane przywileje i wiązało się z przyznaniem nowych w zakresie ceł. Miasto szybko uzyskało pozycję jednego ze znaczniejszych grodów na Dolnym Śląsku. Lwówek pod koniec XIV w. liczył już prawie 13 tys. mieszkańców i zamożnością ustępował jedynie Wrocławiowi. Wokół Lwówka Śląskiego powstały liczne wsie, które pełniły rolę zaopatrzeniową dla miasta. Materiały historyczne potwierdzają 800-letnią historię takich miejscowości, jak Zbylutów, Chmielno czy Skorzynice.

    Późne średniowiecze przyniosło rozwój rzemiosła, zwłaszcza cechu skupiającego sukienników.

    Ogromnym ciosem dla miasta był okres wojny trzydziestoletniej. Wtedy to Lwówek został doszczętnie ograbiony - najpierw przez polskie wojska, a później przez wojska cesarza austriackiego. Kolejny wielki kataklizm nastąpił w 1813 r., kiedy to okoliczne obszary zostały spustoszone przez wycofujące się tędy wojska napoleońskie ścigane przez armię rosyjską. Sam cesarz Napoleon przebywał we Lwówku przez 3 dni w 1913 r. i osobiście dowodził bitwą nad Bobrem, w której oddziały wielkiej armii wyparły oddziały pruskie ze wsi Płakowice.

    XIX w. był dla Lwówka okresem bujnego rozwoju. Budowano nowe zakłady przemysłowe, budowano pałace i remontowano stare, zakładano unikatowe parki, zieleńce. Wówczas pan Julius Hochberg rozpoczął budowę nowoczesnego browaru, który funkcjonuje do dnia dzisiejszego.

    Okres prosperity został przerwany kryzysem, jaki dotknął całe ziemie niemieckie po zakończeniu I wojny światowej. Od tego czasu Lwówek Śląski już nigdy nie odbudował swojej pozycji.

    Po zakończeniu II wojny światowej miasto znalazło się w granicach państwa polskiego. Przyjeżdżali tutaj osadnicy z całego obszaru przedwojennej Polski. Miasto stało się regionalnym centrum przemysłowo-administracyjnym. Obecnie liczy ok. 10 tys. mieszkańców, jest siedzibą władz gminy i powiatu lwóweckiego.

    Niezwykłej urody zabytki architektoniczne, urokliwe uliczki, bogata historia, a także malownicze pejzaże i panoramiczne widoki na Sudety, Karkonosze przyciągają rzesze turystów. Swoje miejsce znajdują tutaj poszukiwacze skarbów, albowiem okolice Lwówka Śląskiego słyną ze znanych w Europie złóż agatowych i piaskowcowych oraz wielowiekowych tradycji górniczych.

    Z okazji jubileuszu 800-lecia nadania praw miejskich składam mieszkańcom Lwówka Śląskiego serdeczne gratulacje i życzenia dalszych sukcesów i wszelkiej pomyślności. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia