8. kadencja, 49. posiedzenie, 1. dzień (10-10-2017)
1. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2018 (druk nr 1876).
Poseł Jacek Protasiewicz:
Dziękuję.
Pani Marszałek! Panie Premierze! Rzeczywiście wystąpienie pana premiera było godne uwagi. W kategoriach makroekonomicznych, żonglując wielkimi liczbami, starał się pan być bardzo przekonywający. I muszę powiedzieć, że pewnie dla niejednego obserwatora i słuchacza tej dzisiejszej debaty mógłby pan być. Ale ja mam takie wrażenie, że, po pierwsze, w tych dużych liczbach, w tych dużych kategoriach istnieje niezrozumiała dla mnie i, myślę, również dla wielu wyborców, Polaków, logika tego wywodu i tej argumentacji, która mówi: Po 8 miesiącach roku - mówimy teraz jeszcze o roku 2017, o roku aktualnym, bieżącym - mamy 5 mld nadwyżki, ale za kolejnych 5 miesięcy będziemy mieli 40 mld deficytu. Co jest nie tak w tych liczbach?
(Głos z sali: Był deficyt wcześniej. Był deficyt wcześniej.)
(Głos z sali: Wcześniej był deficyt.)
Co jest nie tak w tych pięknie opisywanych kategoriach makroekonomicznych, że tak to dokładnie wygląda, że koniec tego roku będzie na ponad 40-miliardowym minusie?
(Głos z sali: Nie zaczynaliśmy od zera.)
Ale jest inna perspektywa, myślę, że znacznie ważniejsza dla zwykłego Polaka. Jest to perspektywa mikro, perspektywa cen żywności. Padały już z tej trybuny przykłady kosmicznego wzrostu cen artykułów żywnościowych, spożywczych z tym przysłowiowym masłem, które nie jest tylko i wyłącznie zdjęciem w tabloidzie, ale jest realnym tematem rozmów w rodzinach Polaków żyjących z niewielkiej emerytury i z niewielkiej renty.
Nie ulega wątpliwości, że wasz sukces wyborczy opierał się na bardzo konkretnych obietnicach. Te obietnice były właśnie w kategoriach makro i w kategoriach mikro, jeśli można mówić o kategoriach mikro w przypadku np. podatku od kopalin, który założony jest w budżecie na poziomie mniej więcej 1,5 mld zł.
Otóż raz jeszcze chcę przypomnieć: 6 października 2015 r. kandydatka na premiera pani Beata Szydło odwiedza Lubin, gdzie swoją siedzibę ma jedno z największych polskich przedsiębiorstw, jakim jest KGHM, wydobywca miedzi i srebra. Pada konkretna obietnica, w zasadzie bez jakichkolwiek wątpliwości: natychmiast zniesiemy podatek od kopalin. Jak mówię, planowany jest przychód rzędu 1,5 mld zł. Następnie mamy projekt budżetu na 2016 r. - podatek ten absolutnie jest utrzymany, projekt budżetu na 2017 r. - nadal jest utrzymany. Troszkę niższa szacowana kwota, nie wiem, jaka będzie na koniec roku, ale jest to kwota powyżej 1200 mln. Dzisiaj debatujemy nad projektem budżetu na 2018 r. i znowu ten podatek jest wpisany jako dochód budżetu państwa. Co z waszą obietnicą i gdzie jest ta idealna, znakomita, nadzwyczajnie korzystna sytuacja finansów publicznych, że mimo obietnicy złożonej wprost przez już dzisiaj panią premier górnikom, pracownikom KGHM-u z tego podatku nie rezygnujecie?
Druga obietnica. Pamiętam kongres programowy w Katowicach. Wiele dzisiaj możemy o nim powiedzieć, bo zdaje się, że był finansowany również ze źródeł niedozwolonych, nielegalnych, powiedziałbym, z jakiegoś oszustwa, będzie to pewnie wyjaśniane w Brukseli przez ograny unijne, ale padała tam obietnica, że VAT tak szybko, jak to będzie możliwe, zostanie obniżony z 23% do 22%. I co? Gdzie jest obietnica?
(Poseł Krystyna Skowrońska: I nic.)
Trzeci rok waszych rządów, a VAT nadal jest na poziomie 23%. Jak można wierzyć w te zapewnienia, w te wielkie liczby, w te obietnice pana premiera Morawieckiego, jeśli w takiej sprawie, bardzo konkretnej, bardzo przyziemnej, kłamaliście?
Trzecia sprawa. Tutaj już takiego prostego przykładu na oszustwo wyborcze i brak dotrzymania obietnicy nie ma, ale jest pewien rodzaj kuglarstwa. Otóż chodzi o kwotę wolną. Tę obietnicę zarówno składał kandydat na prezydenta Andrzej Duda, jak i później składała pani Beata Szydło, kandydatka na premiera. Miała być natychmiast podniesiona kwota wolna do 8 tys. zł.
(Głos z sali: Dla wszystkich.)
Dla wszystkich. Nikt nie mówił, że to będzie zróżnicowane, że będzie to degresywna obietnica. Zdaje się, że mamy nadzwyczajne okoliczności, wyjątkowo korzystną sytuację budżetową, makroekonomiczną. Dlaczego więc to, co tydzień czy 2 tygodnie temu rząd przyjął, jest dalekie od obietnic, które były składane? To są moje wątpliwości, które w imieniu wyborców, w imieniu Polaków z tego miejsca wyrażam.
I ostatnia rzecz, o której mówił pan poseł Kosiniak-Kamysz. Jeśli jest tak dobrze, to dlaczego brakuje na podwyżkę dla lekarzy rezydentów? Dlaczego nie mogą oni doczekać się minimalnej płacy 2100 zł? A powinni rzeczywiście zarabiać więcej. Dlaczego brakuje pieniędzy na taką klinikę serca w Starachowicach, której pacjenci, lekarze, w tym pielęgniarki, protestują przed Sejmem, domagając się nie tylko zachowania miejsc pracy, ale także zachowania dobrej, świadczącej wysokiej jakości usługi kardiochirurgiczne placówki? Dlaczego ją zamykacie? Dlaczego nie dajecie pieniędzy na służbę zdrowia? Coś mi się po prostu nie zgadza. Nie bardzo chce mi się wierzyć, że jest tak, jak mówi pan premier Mazowiecki (Poruszenie na sali), aczkolwiek chciałbym (Dzwonek), żeby było dobrze i żeby w Polsce było jak najlepiej...
(Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Morawiecki, nie Mazowiecki.)
...ale mam poważne wątpliwości, czy nie usłyszeliśmy kolejnych pustych obietnic, czy nie usłyszeliśmy zapowiedzi kolejnych niedotrzymanych zobowiązań. Dziękuję.
(Głos z sali: Mazowiecki ci w głowie?)
(Poseł Krystyna Skowrońska: Pomyliłeś się. Powiedziałeś ˝Mazowiecki˝ zamiast ˝Morawiecki˝.)
Przebieg posiedzenia