8. kadencja, 49. posiedzenie, 1. dzień (10-10-2017)
1. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2018 (druk nr 1876).
Poseł Zofia Czernow:
Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kiedy wicepremier Morawiecki przedstawiał Komisji Finansów Publicznych sytuację budżetu państwa, posłowie PiS byli w euforii, tak jak zresztą dzisiaj, przekaz był bowiem bardzo optymistyczny. Ogromna nadwyżka budżetowa, będą dodatkowe pieniądze na zdrowie i inne potrzeby obywateli. Dziś to wszystko powtórzył. Wielki optymizm. Słuchając tych wypowiedzi, pomyślałam, że w projekcie budżetu znajdą się z pewnością dodatkowe środki finansowe dla najbiedniejszych, dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, którzy odczuwają drastyczny brak środków w roku bieżącym. Nic bardziej błędnego. Pod tym względem projekt budżetu nie tylko rozczarowuje i zawodzi pokładane nadzieje większości Polaków, ale też, co najważniejsze, powoduje kumulację problemów społecznych.
Analiza projektu budżetu w zakresie: pomoc społeczna i rodzina wskazuje na ogromne różnice w stopniu zabezpieczenia zadań. I tak na sztandarową pozycję - program ˝Rodzina 500+˝ przeznaczono wysoką kwotę, to prawda. Niestety pozostałe wydatki w grupie zabezpieczenia społecznego w porównaniu do potrzeb są niskie lub bardzo niskie i nikt dzisiaj na tej sali o tym nie mówi. (Oklaski) Ale i pod adresem programu 500+ jest duża lista uwag krytycznych. Sztywne kryteria dochodowe 800 i 1200 zł dla rodziny z osobą niepełnosprawną to bardzo wysoko ustawiona poprzeczka dla wielu rodzin. Samotne matki, mimo że osiągają niskie dochody, i tak przekraczają niezmienione od 2 lat kryterium dochodowe, co pozbawia je dodatku na pierwsze dziecko. Takie rodziny, znajdujące się na marginesie progu dochodowego, są najbardziej pokrzywdzone, a szczególnie dzieci. Jest to głęboko niesprawiedliwe. (Oklaski)
Pragnę dziś zwrócić uwagę na poważne braki finansowe w projekcie budżetu, jeśli chodzi o szeroko rozumianą pomoc społeczną. Gdy się analizuje budżet w tych częściach, wyłania się smutny obraz poważnych ograniczeń w finansowaniu potrzeb osób starszych i niepełnosprawnych. W swoim wystąpieniu wicepremier Morawiecki to wszystko pominął. Po co mówić o trudnych sprawach? Niestety partia rządząca mimo szczytnych haseł nie dostrzega problemów ludzi starszych i potrzebujących, a nawet je lekceważy. Głośny projekt: darmowe leki dla seniorów okazał się wielkim oszustwem. To iluzoryczna i marginalna pomoc mimo wzrostu wydatków w rezerwie budżetowej. Seniorzy już się o tym przekonali i żadne wzniosłe hasła tego nie zmienią, bo liczą się fakty, a te obnażają wszystkie kłamstwa.
Zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności są bardzo ważne, gdyż decydują o dalszych losach osób chorych i niepełnosprawnych. Ale to nie ma znaczenia dla rządu. Jak bowiem można ocenić politykę rządu w tej sprawie, kiedy już po I kwartale brakuje pieniędzy na działalność komisji orzekających? Tak było w 2016 r. i 2017 r. Owszem, po wielu apelach i awanturach rząd łaskawie z rezerwy uruchomił środki w II półroczu, ale wiele zespołów wstrzymało przez jakiś czas działalność orzeczniczą. W tym miejscu przypomnę sprawę głośną w całym kraju, kiedy to dziecko z chorobą nowotworową z tego powodu nie otrzymało orzeczenia. Dopiero po nagłośnieniu sprawę załatwiono. Czy tak ma działać sprawne państwo w tym najwrażliwszym obszarze?
Pragnę zwrócić uwagę na problemy osób niepełnosprawnych. Każdego roku zmniejszane są środki z PFRON-u na rehabilitację społeczną. Turnusy rehabilitacyjne przechodzą do historii, pieniądze na dopłaty do środków pomocniczych i ortopedycznych wystarczają na ogół na pół roku, przy dużych ograniczeniach w ich wydawaniu. PFRON i rząd znacząco zmniejszają środki finansowe na dofinansowanie osób niepełnosprawnych. Pieniądze dla WTZ-ów są niewystarczające, a więc nowe placówki, mimo że są bardzo potrzebne, nie powstają. Rodzice dzieci niepełnosprawnych nie mają szans na miejsce dla dziecka w takiej placówce. Nie mają znikąd pomocy.
Na likwidację barier architektonicznych pieniędzy jest tak mało, że nie wystarczy na zaległe sprawy, a o nowych, często bardzo pilnych, nie ma mowy. Mogę tu przytoczyć wiele konkretnych, drastycznych przykładów. Ale po co? Rząd o tym wie, ale nie reaguje. Gdzie obietnica słuchania Polaków?
Mimo tak trudnej sytuacji już dziś w projekcie budżetu dalej zmniejsza się środki PFRON-u. Są one niższe o 205 tys. zł aniżeli w roku bieżącym. To jest niedopuszczalne, zwłaszcza że już w roku bieżącym były niższe w porównaniu i do 2016 r., i do 2015 r.
Ten projekt nie zabezpiecza podstawowych potrzeb ludzi najbardziej potrzebujących. To nie jest projekt społeczny, o którym mówił premier Morawiecki. To jest zły budżet. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia