8. kadencja, 49. posiedzenie, 4. dzień (13-10-2017)

25. i 26. punkt porządku dziennego:

   25. Przedstawiony przez prezesa Rady Ministrów dokument: Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2015 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (druk nr 820) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 1002).
   26. Przedstawiony przez prezesa Rady Ministrów dokument: Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2016 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (druk nr 1796) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 1862).

Poseł Ryszard Wilczyński:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Myślę, że mamy takie dobre wrażenie, że w Polsce budujemy, cały czas rozwijamy konsekwentnie system pieczy zastępczej i jest to mechanizm, system, który jest coraz bardziej doskonały, coraz lepszy. To jest chyba wspólne poczucie i konsekwencja, prace od lat przynoszą efekt. Warto o tym mówić, bo tutaj nigdy nie było czegoś takiego, żeby coś działało teoretycznie.

    Natomiast chciałbym zwrócić uwagę na dwa momenty bardzo ważne, a mianowicie na ten moment zanim dziecko, czasami bardzo małe, trafi do pieczy zastępczej, i na ten moment końcowy, kiedy ma się usamodzielnić. Tu zwróciłbym uwagę na doświadczenia Ośrodka Preadopcyjnego w Łodzi Tuli Luli Fundacji Gajusz. Nie wiem, czy pan minister kiedyś słyszał o tym ośrodku, ale z tego miejsca trzeba by złożyć osobom, które go prowadzą i które uczestniczą w jego pracy, wyrazy najwyższego szacunku, bo zgromadzona przez państwa wiedza i praktyka, jak ważny jest dotyk, bezpośrednia bliskość, są fundamentalne, moim zdaniem, jeśli chodzi o zajmowanie się małymi dziećmi w sytuacji, kiedy one są pozbawione matki. Jest pytanie, panie ministrze, czy obserwujecie doświadczenie ośrodka Tuli Luli i jak zamierzalibyście wykorzystać jego doświadczenie właśnie w sytuacji, kiedy małe dzieci są przejmowane przez rodziny zastępcze, gdzie ta wiedza byłaby zupełnie kluczowa, aby właściwie rozwijać emocjonalność dziecka, bo straty wynikające z braku dotyku, braku kontaktu są nie do nadrobienia po prostu.

    Drugi temat to jest sprawa wejścia młodego człowieka w dorosłość i tego, o czym mówiła posłanka Kochan, że młody człowiek wychodzi z domu dziecka w zasadzie bez niczego. Wyraźnie widać, że państwo powinno tutaj działać. Myślę, że państwo pracujecie również nad tym aby absolwenci, wychowankowie domów (Dzwonek) dziecka byli beneficjentami programu ,,Mieszkanie+˝. Prosiłbym o rozwinięcie tego elementu, bo wydaje mi się, że jest on teraz newralgiczny. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia