8. kadencja, 51. posiedzenie, 1. dzień (08-11-2017)

10. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o niektórych uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów nadzorowanych przez tego ministra oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1835 i 1984).

Poseł Zbigniew Sosnowski:

    Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Polskie Stronnictwo Ludowe nigdy nie stało i nie będzie stać w opozycji do rozwiązań mądrych, słusznych, podnoszących prestiż polskiej racji stanu czy też najzwyczajniej społecznie oczekiwanych. Z tego miejsca pragnę jednak kolejny raz wyartykułować nasze zdecydowane ˝nie˝, jeśli w grę wchodzić będą partykularne interesy wnioskodawców niezrozumiałe dla szerokich rzesz polskiego społeczeństwa czy też, mówiąc wprost, buble prawne. Już w trakcie debaty podczas pierwszego czytania projektu wyraźnie wyartykułowałem powody, dla których mój klub nie może poprzeć stanowiska rządu w procedowanej kwestii. Nie przyłożymy nigdy i w żadnym razie ręki do tworzenia prawa na zamówienie czy wręcz życzenie większości sejmowej. Nie zawsze większość ma rację, nie zawsze posiada absolutny monopol na wszechwiedzę. Większość nie może lekceważyć mniejszości. Gdyby istotnie pan minister spraw wewnętrznych i administracji chciał posiadać samodzielną, rzetelną wiedzę o nieprawidłowościach lub ewentualnych nieprawidłowościach w Policji, już 2 lata temu, co zapowiadał, wzniósłby do Sejmu krótki i zwięzły projekt ustawy, ustanawiając instytucjonalną kontrolę ministerialną, bazując na już obecnie istniejących Biurze Spraw Wewnętrznych Komendy Głównej Policji, Biurze Kontroli Komendy Głównej Policji czy też biurze kontroli i nadzoru Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nie zrobił tego. Pytam z tej trybuny: Czymże różni się naczelnik wydziału w komendzie Policji, sam komendant Policji od szeregowego funkcjonariusza Policji? Przecież każdy z wymienionych podmiotów, teoretycznie zakładając, może być podatny na korupcję lub inne patologiczne czynniki. Dlaczego zatem nie stosować zasad zaproponowanych w projekcie ustawy już na wstępie w służbie kandydackiej? Co stoi temu na przeszkodzie? Takie rozwiązanie byłoby z pewnością społecznie uzasadnione i akceptowalne. Czy pan minister już na przyszłość planuje kupować sobie jedynie określone grupy funkcjonariuszy i na nich budować swój prestiż? Na to naszej zgody nie ma i nie będzie. Do naszych biur poselskich zgłaszają się funkcjonariusze, pytając nas, posłów, czemu tak naprawdę przyszłe regulacje mają służyć. Po co panu ministrowi dostęp do informacji operacyjno-rozpoznawczych? Przecież od tego są sądy i prokuratura.

    Skandalicznym i niezrozumiałym jest ponadto fakt, że na posiedzeniu Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych nie uzyskałem odpowiedzi na bardzo proste pytanie, które dotyczyło kryteriów weryfikacji. Brak jednoznacznej regulacji w tym zakresie może stać się już na wstępie zarzewiem konfliktów i niepotrzebnych podejrzeń wśród funkcjonariuszy. Może to spowodować nawet procesy sądowe. To tak naprawdę dobitnie dowodzi, że obsadzanie stanowisk oficerskich odbywać się będzie według uznania i najprawdopodobniej z klucza politycznego. To jest prawdziwa intencja zmiany ustawy, a nie walka z patologiami i poprawa bezpieczeństwa obywateli, o czym dzisiaj tak dużo słyszeliśmy.

    Biorąc to wszystko pod uwagę, Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie głosował przeciwko projektowi ustawy, albowiem nigdy nie damy zgody na patologiczne rozwiązania. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia