8. kadencja, 51. posiedzenie, 1. dzień (08-11-2017)

5. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej systemu prawnego (druki nr 1891 i 1941).

Poseł Ireneusz Zyska:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej do spraw deregulacji o komisyjnym projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej systemu prawnego.

    Przedłożony projekt, jak możemy przeczytać w uzasadnieniu, stanowi reakcję na jedną z petycji, którą zajęła się Komisja do Spraw Petycji i którą uznała za zasadną. Wprowadza on w przepisach czterech ustaw: Kodeksu pracy, ustawy o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli oraz Kodeksu wyborczego zmiany mające na celu dostosowanie występującej w nich terminologii do obecnego stanu prawnego. Są to wprawdzie drobne korekty, ale niezwykle ważne, eliminujące zaszłości historyczne, nieaktualną terminologię i nazwy instytucji nieistniejących w obecnym porządku prawnym, co niewątpliwie przyczynia się do wzrostu przejrzystości i czytelności prawa. Aż dziw bierze, że wcześniej nikt z parlamentarzystów nie spostrzegł, że w tak często używanym w praktyce Kodeksie pracy wciąż znajduje się przepis mówiący o rozstrzyganiu sporów o roszczenia ze stosunku pracy przez nieistniejące od 19 lat sądy wojewódzkie. Należy wskazać, że podobnych przypadków jest więcej. W polskim ustawodawstwie wciąż znajdują się akty prawne, w których występują odwołania do instytucji znanych w PRL-u. Zwróciło na to uwagę Sejmowi utworzone m.in. przez byłych i obecnych działaczy Niezależnego Zrzeszenia Studentów stowarzyszenie NaprawMy, które skierowało w lutym br. petycję wskazującą na pięć ustaw, które wymagają niezwłocznej zmiany. Najbardziej jaskrawym przykładem jest ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe będąca w wielu miejscach istnym reliktem PRL-u. W art. 2, czyli już na samym początku tej ustawy, możemy przeczytać: Organy państwowe zgodnie z Konstytucją Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stwarzają prasie warunki niezbędne do wykonywania jej funkcji i zadań. W art. 25 ust. 3: Redaktorem naczelnym dziennika lub czasopisma nie może być osoba skazana za zbrodnie przeciwko podstawowym interesom politycznym i gospodarczym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Podobne kwiatki, można powiedzieć, możemy znaleźć np. w ustawie o społeczno-zawodowych organizacjach rolników, choćby w przepisie mówiącym o tym, że indywidualne gospodarstwa rolne stanowią trwały i równoprawny element społeczno-gospodarczego ustroju PRL.

    Warto zauważyć, że problem ten został dostrzeżony przez obecną większość parlamentarną i rząd. Trwa procedowanie nad projektem nowelizacji Prawa prasowego likwidującej m.in. komunistyczne naleciałości. Cieszy fakt, że propozycję tę popierają wszystkie kluby parlamentarne. Po złożeniu przez stowarzyszenie NaprawMy wspomnianej petycji prace nad dekomunizacją ustaw zapowiedziało również Ministerstwo Rozwoju.

    W naszej ocenie działania w celu uporządkowania i zapewnienia spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej powinny w tej kadencji Sejmu pójść jak najszerzej i sprowadzać się do kompleksowego przeglądu najważniejszych ustaw dotyczących poszczególnych gałęzi prawa celem wyeliminowania wszelkiego rodzaju sprzeczności, starej terminologii czy też nieaktualnych odesłań do aktów prawnych.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Koło Poselskie Wolni i Solidarni popiera przedłożony projekt ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)


Przebieg posiedzenia