8. kadencja, 51. posiedzenie, 2. dzień (09-11-2017)

23. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Poseł Ewa Tomaszewska:

    Dziękuję.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! W IV kadencji Sejmiku Województwa Mazowieckiego, tj. w latach 2010-2014, kiedy byłam radną, większość decyzji Komisji Edukacji, Nauki i Szkolnictwa Wyższego stanowiły decyzje o likwidacji szkół na Mazowszu. W Warszawie także takie decyzje były liczne. Biorąc pod uwagę potrzebę odbudowy szkolnictwa zawodowego, trudno nie przypomnieć likwidacji Zespołu Szkół nr 28 przy ul. Żywnego na Mokotowie, gdzie kształcono elektroników, elektryków i teleinformatyków. W ten sposób uniemożliwiono kontynuację kształcenia w tych kierunkach młodzieży z południowych okolic Warszawy, Piaseczna czy Góry Kalwarii, dla której docieranie do szkoły na ul. Zajączka praktycznie było niemożliwe ze względu na czas dojazdu. Przeciw tej decyzji protestowali młodzież, rodzice i nauczyciele. Protest przeciw likwidacji Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Wielkiego, w którym oboje ze śp. posłem Arturem Górskim braliśmy udział, dzięki zdecydowanej postawie nauczycieli, rodziców i uczniów na szczęście dał rezultat. Szkoła została uratowana. Szkoła podstawowa przy ul. Niegocińskiej została pozbawiona budowanego dla niej basenu. Przejął go OSiR utworzony właśnie w tym celu, co utrudniło młodzieży korzystanie z basenu. Moim zdaniem szereg takich decyzji utrudnia obecnie wdrażanie reformy oświatowej w Warszawie i na Mazowszu. Bardzo proszę pana ministra o wyjaśnienie, w jaki sposób wcześniejsze decyzje o likwidacji szkół na Mazowszu wpłynęły na tok wdrażania reformy.

Przebieg posiedzenia