8. kadencja, 51. posiedzenie, 2. dzień (09-11-2017)
23. punkt porządku dziennego:
Pytania w sprawach bieżących.
Poseł Monika Wielichowska:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Chciałam opowiedzieć panu historię, historię prawdziwą. Prawdziwą historię szeregowej Ewy w krakowskim oddziale Żandarmerii Wojskowej.
Wysoka Izbo! Kobieta rozpoczęła służbę w 2015 r., niestety szybko spotkała się ze złym traktowaniem ze strony przełożonych. Szykany rozpoczęły się już tydzień po rozpoczęciu służby: wielogodzinne dyżury dzień po dniu, wyrabianie dokumentów, które już za miesiąc będą nieaktualne, polecenie stawienia się na służbę o godz. 4 rano, choć życie jednostki zaczyna się o godz. 6. Normą stały się: nierozliczanie wyjazdów służbowych, nieoddawanie nadgodzin, brak należnych dni wolnych, oszustwa w dziennikach i grafikach, które wypełniane były ołówkiem, co ułatwiało ich późniejsze fałszowanie.
Podczas jednego z kursów kobieta dowiedziała się, że jest w ciąży. W związku z tym dowódca kursu kazał szeregowej uczestniczyć w kursie biernie. Przez 2 tygodnie na przełomie lutego i marca stała na mrozie między godz. 8 a 15, patrząc, jak inni ćwiczą, narażając swoje zdrowie i zdrowie dziecka. Po powrocie z kursu kobieta dowiedziała się, że jej ciąża jest zagrożona. Przez absurdalną decyzję dowódcy kursu mogła stracić dziecko. Chociaż po powrocie z kursu była na zwolnieniu lekarskim, niepokojono ją telefonami z żandarmerii co najmniej raz w tygodniu, kazano przyjeżdżać i załatwiać formalności. Formalności związane ze złożeniem wniosku o urlop macierzyński okazały się bardzo dużym problemem, a kadry nie znały procedur w tej sprawie. Kiedy urodziła dziecko, dowiedziała się, że wojsko nie przedłuży z nią kontraktu. Opinie, które otrzymała po zakończeniu służby, nie miały nic wspólnego z jej przebiegiem. Ponadto okazało się, że fałszowano jej oceny w dzienniku.
Jak pokazuje historia szeregowej Ewy, kobiety w wojsku, panie ministrze, nadal często są traktowane gorzej niż mężczyźni, mimo że z roku na rok w wojsku kobiet przybywa. Chciałabym zatem zapytać, jakie działania podejmie lub podjął resort w tej bulwersującej sprawie? To w zasadzie jest jedyne pytanie, które zamyka tę całą sprawę. Będę dopowiadać, jeżeli pan minister nie udzieli mi odpowiedzi, której oczekuje opinia publiczna. Dziękuję.
Przebieg posiedzenia