8. kadencja, 53. posiedzenie, 1. dzień (06-12-2017)
2. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2017 (druki nr 2045 i 2086).
Poseł Genowefa Tokarska:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego przedstawię stanowisko w sprawie kolejnej zmiany ustawy okołobudżetowej na rok bieżący, druki nr 2045 i 2086.
Rządowy projekt ustawy, ten zawarty w druku pierwotnym nr 2045, w ocenie mojego klubu uzyskał pozytywną ocenę. Uznaliśmy za właściwe przekazanie oszczędności z rezerw celowych na inne cele związane z realizacją zadań jeszcze w bieżącym roku, wśród nich m.in. na sfinansowanie nadwykonań w zakresie opieki zdrowotnej w kwocie do 1 mld zł, choć wiem, że potrzeby w tym zakresie są oszacowane na ok. 3 mld zł.
Nie budziło wątpliwości również skierowanie środków w kwocie 180 mln na Fundusz Termomodernizacji i Remontów czy kwoty do 79 mln na zakup nieruchomości dla CBA. Za szczególnie zasadne uznaliśmy przekazanie środków do 100 mln dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na pomoc finansową dla rolników poszkodowanych w nawałnicach w sierpniu. Pewne wątpliwości od początku budziło kierowanie środków w kwocie do 200 mln zł do Funduszu Reprywatyzacji na zadania o charakterze inwestycyjnym w obszarze gospodarki morskiej, te wątpliwości pogłębiły się jeszcze bardziej po włączeniu dodatkowej poprawki w tej sprawie z przeznaczeniem na zakup lub objęcie akcji spółek kapitałowych w kwocie do wysokości 1400 mln zł, a więc już dużej, przy jednoczesnym zwolnieniu rządu ze stosowania ustawy o finansach publicznych do zmiany planu Funduszu Reprywatyzacji. Tak więc za przyzwoleniem posłów partii rządzącej wyprowadza się środki o znacznej wartości na cele bliżej nieokreślone, zwiększając tym samym dług publiczny, czyli zwyczajnie zadłużając Polaków o kolejny ponad 1 mld zł. Trudno zatem nazwać tę zmianę racjonalnym gospodarowaniem groszem publicznym.
Podobne uwagi powoduje poprawka kierująca kwotę do 100 mln zł jako dotację na zasilenie kapitału wieczystego Fundacji Dziedzictwa Kulturowego, a konkretnie docelowo na konserwację cmentarza żydowskiego w Warszawie, i kwotę do wysokości 10 mln zł na realizację projektu zintegrowanego zarządzania granicami Libii. Podczas posiedzenia Komisji Finansów Publicznych ani przedstawiciele rządu, ani posłanka zgłaszająca poprawki nie wyjaśnili dokładnie niezbędności tych wydatków, zasłaniając się niejawnością informacji.
Kolejne poprawki zgłoszone na posiedzeniu komisji dotyczą skierowania środków na zadania wykonywane przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na nagrody motywacyjne dla funkcjonariuszy i kwoty do 150 mln zł jako dotacji celowej dla Agencji Rezerw Materiałowych. W przypadku żadnego z tych działań ani przedstawiciel rządu, ani posłanka zgłaszająca poprawki nie udzielili członkom komisji szczegółowych wyjaśnień, jakich konkretnych zadań dotyczą wydatkowane środki i dlaczego są one aż tak niezbędne, by powiększać zadłużenie państwa o kolejne miliardy złotych.
Szczególne wątpliwości budzi kwota na sfinansowanie rezerw materiałowych. Jeżeli są to kolejne środki na wykup śląskiego węgla, to pragnę zwrócić uwagę, że w ten sposób pogłębiamy nieuczciwą konkurencję nieefektywnego górnictwa na Śląsku z górnictwem na Lubelszczyźnie.
Podsumowując, powiem, że jest mi zwyczajnie przykro, że rząd jest daleki od racjonalnego gospodarowania groszem publicznym. To, że dobra koniunktura gospodarcza w Unii Europejskiej i na świecie stwarza również dobre warunki ekonomiczne i finansowe w Polsce, nie daje jeszcze przyzwolenia na nonszalanckie wydawanie pieniędzy na lewo i prawo bez zastanowienia się. Przede wszystkim przecież tych pieniędzy w budżecie nie ma, to musimy sobie powiedzieć. Wszystko, co dzisiaj rząd proponuje, to nie są środki wypracowane jako nadwyżka, ale są to środki, które zwiększają niebotycznie zadłużenie naszego państwa. Zgłoszone zmiany, nie wszystkie oczywiście, ale ich większość, kierowane są bez racjonalnego umiaru, bez zachowania przyzwoitych proporcji, bo jak można nazwać finansowanie prac kwotą 100 mln zł na tylko jednym, jedynym cmentarzu w Polsce, gdy się wie, że tych potrzeb jest o wiele więcej, o czym świadczą coroczne zbiórki na cmentarzach w całym kraju. Dlatego też nie możemy wyrazić zgody na bezrefleksyjne zadłużanie Polaków, a stanowisko (Dzwonek) wyrazimy w głosowaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia