8. kadencja, 53. posiedzenie, 3. dzień (08-12-2017)
Oświadczenia.
Poseł Agata Borowiec (tekst niewygłoszony):
Oświadczenie w sprawie 150. rocznicy urodzin pierwszego marszałka Polski Józefa Piłsudskiego
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dnia 5 grudnia br. obchodziliśmy 150. rocznicę urodzin Józefa Piłsudskiego, pierwszego marszałka Polski, polskiego działacza społecznego i niepodległościowego, przywódcy Polskiej Partii Socjalistycznej, twórcy Organizacji Bojowej PPS, Legionów Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. Józef Piłsudski pełnił także funkcję kierownika Komisji Wojskowej i Tymczasowej Rady Stanu. Od roku 1918 był naczelnym wodzem Armii Polskiej, w latach 1918-1922 był naczelnikiem państwa, a w roku 1920 pierwszym marszałkiem Polski. Był także przywódcą obozu sanacji po przewrocie majowym oraz dwukrotnym premierem Polski.
Józef Piłsudski herbu własnego przyszedł na świat 5 grudnia 1867 r. w Zułowie na Wileńszczyźnie w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Jesienią 1885 r. rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Charkowskim. Tam zaczął działalność konspiracyjną w niepodległościowych organizacjach studenckich.
22 marca 1887 r. Józef Piłsudski został aresztowany pod zarzutem udziału w spisku na życie cara. Chociaż Józefa ostatecznie potraktowano jako świadka w procesie spiskowców, to jednak został skazany l maja 1887 r. na pięcioletnie zesłanie w głąb Rosji. W roku 1892 powstała Polska Partia Socjalistyczna (PPS). Piłsudski wstąpił w szeregi jej litewskiego oddziału i w 1894 r. został członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego i redaktorem naczelnym wydawanego przez PPS pisma ˝Robotnik˝.
W 1904 r. wyjechał do znajdującej się w stanie wojny z Rosją Japonii, gdzie prowadził z rządem Japonii negocjacje zmierzające do utworzenia przy japońskiej armii legionu polskiego. Uzyskał pomoc przy nabyciu broni i amunicji dla PPS i utworzonej przy partii Organizacji Bojowej PPS. Mimo stłumienia szeregu zamieszek, rozruchów i starć z policją Piłsudski nie ustawał w wysiłkach stworzenia polskich sił zbrojnych. W tym celu udało mu się także powołać do życia dwie legalnie działające, prowadzące ćwiczenia i wykłady teoretyczne z dziedzin wojskowości organizacje: Związek Strzelecki we Lwowie oraz Towarzystwo ˝Strzelec˝ w Krakowie. W roku 1912 Piłsudski został komendantem głównym związków strzeleckich.
W chwili wybuchu I wojny światowej stanął na czele już dobrze wyszkolonych oddziałów, z którymi wkroczył do Królestwa Polskiego, gdzie zajął opuszczony przez Rosjan pas ziemi przygranicznej. Następnie stworzył oficjalnie Legiony Polskie i osobiście dowodził ich I Brygadą. W ścisłej konspiracji także powołał do życia Polską Organizację Wojskową (POW).
14 listopada 1918 r. powierzono mu tymczasowe zwierzchnictwo nad krajem, 22 listopada zaś otrzymał oficjalnie funkcję tymczasowego naczelnika państwa. Funkcję tę sprawował do 9 grudnia 1922 r., kiedy to wybrany został pierwszy prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Gabriel Narutowicz. Sam Piłsudski skupił się na obronie odzyskanej przez Polskę niepodległości. W latach 1919-1921 toczył na wschodzie walki z bolszewikami zakończone pokojem w Rydze, na mocy którego Polska odzyskała wschodnią Galicję. Właśnie w trakcie owej kampanii w marcu 1920 r. armia ofiarowała Piłsudskiemu buławę pierwszego marszałka Polski.
W roku 1923 marszałek wycofał się z czynnego życia politycznego. Jednakże sytuacja w kraju zmusiła go do ponownego wkroczenia na arenę polityczną. Objął urząd ministra spraw wojskowych, przewodniczącego Rady Wojennej i generalnego inspektora Sił Zbrojnych. Sprawował również dwukrotnie urząd premiera. W polityce zagranicznej Piłsudski dążył do utrzymania dobrych stosunków z ZSRR (pakt o nieagresji z roku 1932) i Niemcami (1934 r.). Obie umowy miały wzmocnić pozycję Polski wobec naszych sojuszników i sąsiadów.
Józef Piłsudski zmarł 12 maja 1935 r. w Warszawie. Ciało zostało pochowane w Krypcie św. Leonarda w Katedrze na Wawelu obok pokoleń królów i najwybitniejszych Polaków, serce zaś zgodnie z pozostawionym przez niego testamentem umieszczono w srebrnej urnie i przewieziono do Wilna.
Józef Piłsudski był z całą pewnością postacią niezwykłą, bohaterem narodowym. To, że jego postać do dzisiaj budzi tak wielkie emocje, jest najlepszym dowodem na jego wybitność. Decydowała o tym m.in. jego charyzma, umiejętność zjednywania sobie ludzi oraz wielki patriotyzm. Ówczesne społeczeństwo oczekiwało i potrzebowało silnej jednostki, a Piłsudski oczekiwania te spełniał. Możemy mu bardzo wiele zawdzięczać. Niech taki zapisze się w naszej pamięci - jako człowiek wybitny.
Przebieg posiedzenia