8. kadencja, 54. posiedzenie, 4. dzień (15-12-2017)

Oświadczenia.

Poseł Marian Zembala:

    Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Panie i Panowie! Ten rok w medycynie światowej zasłynął jako szczególny rok z powodu rocznicy pierwszej na świecie transplantacji serca, którą wykonał 3 grudnia 1967 r. w klinice w Kapsztadzie Christiaan Barnard. Dzięki niemu, jego ideom rozwijanym w różnych krajach uratowano setki tysięcy ludzi, którym inny sposób leczenia w przypadku ciężkiego uszkodzenia serca nie mógł pomóc. Chylimy czoło.

    Chciałbym, żeby w tym zaszczytnym gronie, panie marszałku, pań i panów posłów dzięki elektronicznym mediom ten silny sygnał uznania, szacunku i podziękowania dla Christiaana Barnarda, jego zespołu i wszystkich transplantologów, którzy to dzieło kontynuują, zabrzmiał szczególnie. Wśród asystujących był brat, Marius Barnard, ale i Francois Hitchcock, ten sam, który później w Utrechcie po II wojnie światowej był liderem w wykonywaniu bezpłatnych operacji polskich dzieci. Chylimy czoło. Również o tym darze mówimy z uznaniem, radością i satysfakcją. Dzisiaj my tak bardzo pomagamy dzieciom i dorosłym, ratując ich w Kosowie, na Ukrainie. Pokazujemy silny polski, chrześcijański, katolicki sygnał dzielenia się z potrzebującymi.

    Wśród tych, którzy tak pięknie przejęli inicjatywę prof. Barnarda, był prof. Zbigniew Religa, mój mentor, nauczyciel i przyjaciel, który zaszczepił w nas tę ideę ratowania życia, która będzie ponadczasowa, i tak bardzo wspierał mnie, kiedy podjąłem się pierwszych w Polsce transplantacji serca i płuc. Dzisiaj w ośrodkach w Zabrzu, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie kontynuujemy jego dzieło i ratujemy. Chcę również z tej okazji temu wybitnemu Polakowi, prof. Relidze, i innym, prof. Mollowi, podziękować.

    Na koniec refleksja. Zawsze w tej Izbie jestem i byłem zwolennikiem pokoju, pojednania, współpracy. W tym duchu jako katolik, jako chrześcijanin wierzę, że ta mądra Izba, osoby, które w niej zasiadają, zauważą w sposób ekumeniczny, jak Jan Paweł II, dzieło reformacji, które wzmocniło Kościół. Mówi o tym pięknie także obecny papież Franciszek. Jeżeli z tej perspektywy patrzymy na wzmocnienie Kościoła, to wszelkie lokalne animozje, jeśli miały miejsce, znikną.

    Chylę czoło również przed liderami reformacji od marszałka Piłsudskiego poprzez Żeromskiego, a kończąc na premierze Buzku, ponieważ jako katolik, powtarzam jeszcze raz, praktykujący katolik, chrześcijanin wierzę w siłę i moc Boga, który tak nami kieruje, że zawsze potrafimy zauważać miłość i pojednanie wśród bliźnich.

    Panie Marszałku! Panie! Panowie! Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia