8. kadencja, 55. posiedzenie, 2. dzień (10-01-2018)

12. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (druk nr 2062).

Poseł Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony):

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko co do senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

    Przedkładany projekt ustawy ma na celu przyznanie osobom deportowanym do pracy przymusowej dodatkowych uprawnień w zakresie służby zdrowia, a także opieki społecznej. Wprowadzane zmiany prowadzą głównie do uzyskania dostępu poza kolejnością do świadczeń opieki zdrowotnej, jak również opieki społecznej.

    Proponowane uprawnienia w niniejszej ustawie są tożsame z tymi, które obecnie posiadają kombatanci, ofiary represji okresu wojennego i powojennego, działacze opozycji antykomunistycznej, a także osoby represjonowane z powodów politycznych. Sejm VIII i Senat IX kadencji w ostatnim czasie w znaczny sposób zwiększyły uprawnienia tych grup społecznych, ale trzeba w tym miejscu przypomnieć, że obie Izby pominęły, nie mniej pokrzywdzone przez okupantów, osoby deportowane do pracy przymusowej w czasie i po zakończeniu II wojny światowej.

    Dziś znaczna część deportowanych do pracy przymusowej i osadzonych w obozach pracy to starsi, schorowani, potrzebujący większej opieki lekarskiej oraz wsparcia socjalnego ludzie. Osoby te oczekują nie wsparcia finansowego, jakie otrzymały inne grupy społeczne pokrzywdzone w trakcie II wojny światowej, ale możliwości korzystania ze świadczeń lekarskich i opieki socjalnej poza kolejnością.

    Projekt ustawy nadaje nowe uprawnienia osobom deportowanym do pracy przymusowej, m.in. prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych w aptekach, a także prawo do uzyskania ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych bez skierowania lekarza i, co w mojej ocenie najważniejsze, pierwszeństwo w dostępie do domów pomocy społecznej.

    Aby powyższe uprawnienia mogły być realizowane, potrzebne jest wydanie osobie uprawnionej legitymacji. Wydawaniem dokumentu ma zajmować się Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Przewidziano dwa rodzaje legitymacji: legitymację osoby deportowanej do pracy przymusowej oraz legitymację osoby osadzonej w obozie pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

    Uważam, że wprowadzenie zmian w dostępie do opieki lekarskiej, pielęgniarskiej i socjalnej osób deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich wpłynie na podniesienie poczucia sprawiedliwości społecznej.

    Ustawa wychodzi naprzeciw oczekiwaniom osób pokrzywdzonych w wyniku II wojny światowej. Wprowadzane zmiany są zasadne i zasługują na poparcie.

    Koło Wolni i Solidarni będzie głosować za przyjęciem projektu ustawy.

Przebieg posiedzenia