8. kadencja, 58. posiedzenie, 1. dzień (06-02-2018)
4. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2215).
Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Krzysztof Michałkiewicz:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jest mi niezmiernie miło, że mogę państwu przedstawić następny projekt zmian ustaw związanych z programem wspierania osób niepełnosprawnych i ich rodzin ˝Za życiem˝. Projekt ustawy, który dzisiaj państwu przedstawiam, o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw przede wszystkim jest drugim etapem realizacji programu, który ministerstwo przygotowało.
Przedstawiony dzisiaj projekt był przedmiotem szerokich uzgodnień, opiniowania, został poddany pogłębionym konsultacjom społecznym, m.in. poprzez konferencje konsultacyjne projektu, warsztaty, bezpośrednie spotkania robocze z zainteresowanymi środowiskami. Projekt był także opiniowany przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego. Opinia była pozytywna z zastrzeżeniem przepisów dotyczących trybu wyboru prezesa zarządu PFRON. I w dniu 9 stycznia Rada Ministrów przyjęła ten projekt ustawy i przedłożyła go Wysokiej Izbie.
Istotą projektowanych rozwiązań jest stworzenie mechanizmu wsparcia dla rodzin w zakresie m.in. usług wspierających i rehabilitacyjnych poprzez prowadzenie zajęć klubowych w warsztatach terapii zajęciowej. To bardzo oczekiwana przez uczestników warsztatów terapii zajęciowej zmiana, która pozwoli stworzyć dla tych, którzy opuszczają warsztaty terapii zajęciowej, system wsparcia, pozwoli wspierać ich w usamodzielnieniu i zawodowym, i społecznym. Chodzi też o uprawnienia osób ubezpieczonych chorobowo do zasiłku opiekuńczego w przypadku choroby dziecka niepełnosprawnego do 18. roku życia. W tej chwili ten zasiłek opiekuńczy przysługiwał tylko do 14. roku życia. Jeśli chodzi o dzieci niepełnosprawne, to na pewno 14. rok życia nie jest żadną cezurą czasową. Chcemy, żeby do 18. roku życia rodzice mogli korzystać z zasiłku opiekuńczego. Wydłużamy ten okres, jeżeli chodzi o zasiłek, a jednocześnie zwiększamy ilość dni w roku z 14 do 30. Chodzi także o korzystanie z elastycznych form organizacji czasu pracy dla opiekunów osób niepełnosprawnych, w tym z ruchomego czasu pracy, elastycznego czasu pracy, z telepracy, w zależności od możliwości pracodawcy i potrzeb pracownika.
Pozostałe zmiany dotyczą postępowań administracyjnych uregulowanych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Doprecyzowaliśmy w projekcie także niektóre przepisy dotyczące działania warsztatów terapii zajęciowej, obowiązków i praw pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne. Zmieniliśmy regulacje dotyczące powoływania prezesa i zastępców prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Projekt także przewiduje inne niż obecnie uregulowanie kwot wolnych od potrąceń i egzekucji, odwiązanie ich od wysokości najniższych świadczeń emerytalno-rentowych i ustalenie ich wysokości w kwotach.
Pozostałe przepisy maja charakter bardziej porządkujący. Natomiast chciałbym także podkreślić, że jeśli chodzi o ocenę skutków regulacji, to środki finansowe były zaplanowane w planie finansowym programu ˝Za życiem˝, który był załącznikiem do programu kompleksowego wsparcia dla rodzin ˝Za życiem˝. I w tym planie finansowym na 2018 r. kwota środków zaplanowanych na ten cel wynosiła 1200 tys. zł. Oprócz tego szacujemy, że jeżeli faktycznie wszyscy rodzice czy opiekunowie dzieci niepełnosprawnych, którzy się do tego kwalifikują, chcieliby skorzystać z dodatkowych uprawnień, jeśli chodzi o ruchomy czas pracy czy o telepracę, to pociągnęłoby to u pracodawców wydatki rzędu 213 mln zł. Oczywiście trudno jest wprost oszacować te wydatki, bo nie wiemy, ilu rodziców chciałoby z tego skorzystać, ale także nie wiemy, jakie nakłady pracodawca chciałby ponieść, żeby dostosować stanowisko pracy, jeżeli chodzi o telepracę albo ruchomy czas pracy.
Jeśli chodzi o zmiany w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, to tutaj liczymy, że łączny skutek finansowy wyniesie ok. 5 mln zł - 5300 tys. zł. Oczywiście będzie to finansowane w ramach funduszu chorobowego w państwowym zakładzie ubezpieczeń.
Pozostałe skutki finansowe są trudne do określenia, natomiast nie powinny one wpłynąć na realizację tych ustaw.
Do projektu ustawy przygotowaliśmy także projekty rozporządzeń, które są dołączone do projektu. One także były konsultowane i uzgadniane. Są do nich dołączone skutki regulacji.
Proszę Wysoką Izbę o pochylenie się nad tym projektem. Dziękuję bardzo.
Przebieg posiedzenia