8. kadencja, 6. posiedzenie, 2. dzień (22-12-2015)

15. punkt porządku dziennego:

Informacja bieżąca.

Poseł Krzysztof Sitarski:

    Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Z związku z trudną sytuacją w systemie opieki zdrowotnej proszę o przedstawienie przewidywanej reformy systemu ochrony zdrowia, w tym z perspektywy przyszłości funkcjonowania Narodowego Funduszu Zdrowia. Który typ leków ma być bezpłatny i dla kogo? Zakup leków przez pacjentów seniorów opiera się w części o ich środki własne, resztę refunduje Narodowy Fundusz Zdrowia. Na czym w tym mechanizmie konkretnie mają polegać dopłaty z budżetu państwa?

    Krytycznie pan Konstanty Radziwiłł w wywiadzie dla ˝Gazety Wyborczej˝ odniósł się do obecnej ustawy refundacyjnej. Jak powstrzymać proceder wywozu leków za granicę i ponownego reeksportu? NFZ decyduje o dystrybucji środków finansowych na leczenie. Placówka medyczna, np. szpital, przystępuje do konkursu ofert na świadczenia zdrowotne. Jak wygra, to przyjmuje tyle pacjentów, za ile zapłaci fundusz. Czas oczekiwania na poradę lekarską zależy od specyfiki poradni. Rodzaj, liczba i czas oczekiwania na realizację świadczenia to wynik ustaleń kontraktu z NFZ. Problemem dla samorządów są nadwykonania, za które NFZ nie płaci w całości.

    Według raportów Najwyższej Izby Kontroli trzeba zwrócić uwagę na transparentność etapu negocjacji, rzetelną wycenę kontraktowanych świadczeń, w tym ich jakość, a także trzeba weryfikować obsługę kontraktowania w Narodowym Funduszu Zdrowia. Czy planuje się zmianę sposobu zawierania kontraktów? Czy rząd Rzeczypospolitej planuje finansować system ochrony zdrowia dwutorowo, tj. przez NFZ i część bezpośrednio przez budżet państwa? Na czym ma polegać odwrót od komercjalizacji w systemie zdrowia? Jaka ma być formuła rozdzielania pieniędzy na leczenie w skali państwa i w poszczególnych regionach?

    Czynnikiem decydującym o efektywności systemu ochrony zdrowia jest nie tylko wysokość nakładów, lecz także sposób ich alokacji i szukania oszczędności. Chociażby co z kwestią rozwoju pomocy ambulatoryjnej dla usług niewymagających hospitalizacji? Brakuje kadr, nie ma wymiany pokoleń pracowników w służbie zdrowia. Podsumowując, po analizie raportu OECD z tego roku można powiedzieć, że mamy za mało lekarzy, pielęgniarek, za to aparat urzędniczy jak najbardziej przerośnięty. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia