8. kadencja, 6. posiedzenie, 2. dzień (22-12-2015)

Oświadczenia.

Poseł Norbert Kaczmarczyk:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Okradziono Polskę z duszy. Ja wiem, że nas jest tutaj mało o tej porze, naprawdę jest nas niewiele. Ja wiem, że posłowie spieszą się do domów na święta. Po burzliwych posiedzeniach, po szopkach medialnych wracają do swoich rodzin, by odpocząć - odpocząć przed kolejnymi bataliami. I tak wielu żyje tutaj tylko od batalii do batalii, decydując o losach Polaków, często w ogóle tych losów nie rozumiejąc i nie znając. Decydują partyjne ambicje. Często nawet myślę, że gdyby jedna partia podjęła ustawę o możliwości okazywania uczuć najbliższym, co już jest niedorzeczne, to druga partia zagłosowałaby przeciwko z czystej opozycyjnej nienawiści. Po pierwszych posiedzeniach byłem zniesmaczony nieposzanowaniem tej Izby, flagi, godła i tego krzyża, który tutaj wisi i który również był zagrożony, co jest dla mnie nie do pomyślenia. Dziś już wiem, że konstruktywną opozycję może prezentować tylko ruch, partia na pewno nie.

    Wracając do tej prawie pustej sali, do świąt w rodzinnym gronie. Na święta wracają wszyscy Polacy: tak posłowie z Sejmu, jak i Polacy, którzy pracują na chleb za granicą. Wracają też Polacy do swoich rodzinnych wiosek. Często z przymusu musieli je opuścić i podjąć pracę w mieście. Widać to doskonale na przykładzie moich rodzinnych stron, mojego okręgu tarnowskiego. ˝Tarnów miastem emigrantów˝ - tak piszą dziennikarze i podają, że ludzie nie boją się wyjazdu, chcą się sprawdzić. Czyste brednie! Co za propagandowe brednie lansujące to nasze upośledzenie! Mamy wspaniały naród, a upośledzamy ludzi tym, że nie potrafimy im zapewnić podstawowego minimum - pracy. Mało kto dostaje szansę od losu, od życia. Owszem zdarza się, że ktoś ciężką pracą zachodzi wysoko, ale brak nam szczęśliwych piekarzy, sklepikarzy czy rolników. Brak nam w Polsce szczęśliwych ludzi.

    Czajęczyce - wieś, z której pochodzę - nie tętnią już życiem tak jak dawniej. Cały powiat proszowicki staje przed wielką próbą. Zadałem panu Andrzejowi Dudzie, wtedy jeszcze kandydującemu na urząd prezydenta, pytanie, to było podczas objazdowej kampanii wyborczej: Co z małymi miastami, co z wioskami, które kooperowały z tymi miastami? Odpowiedź: wsparcie i pełne zaangażowanie. Trzymamy za słowo, panie prezydencie.

    Supermarkety niszczą handel drobnomieszczański oraz wiejski. Ludzie na święta nie kupują już od swoich pań sprzedawczyń na wsiach, bo za drogo. A jak ma nie być drogo, skoro nie kupują? Żywność się psuje, więc trzeba wyrzucić i pokryć koszty. I koło się zamyka.

    Cukrownia w Kazimierzy Wielkiej dawała pracę rolnikom, którzy sadzili buraki cukrowe. Dawała też pracę mieszkańcom miasta. Dziś ludzie z okolicznych wiosek są za granicą i młodzież też z miasta wyjechała. Knajpy opustoszały i jakoś tak dziwnie szaro. Okradziono Polskę z duszy, z moich znajomych, z moich przyjaciół. I teraz wy, którzy przyczyniliście się do tego ustawą, podniesieniem ręki bądź zaniechaniem, żeby wam w te święta ość stanęła w gardle...

    Wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska:

    Naprawdę...

    Poseł Norbert Kaczmarczyk:

    ...za tych moich przyjaciół. Ja wierzę. Kiedyś marzyłem, żeby mieć psa. I byłem z nim do ostatnich chwil jego życia. A teraz wierzę, że w ciągu mojego życia prawdziwi Polacy odbudują ten kraj i prawdziwi Polacy wrócą do nas na zawsze, a nie tylko na święta.

    Zacytuję teraz słowa św. Jana Pawła II: Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje w życiu swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie możecie nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować.

    Moim Westerplatte jest Polska i Polacy, moi przyjaciele. I wierzę, że nam się uda. Młodzi ludzie często rozmieniają się na drobne za granicą przez te wyjazdy. Miłość, małżeństwo, jak wiemy, potrzebuje kontaktu. Związek na odległość jest bardzo trudny. Często można się zagubić w życiu, można popaść w patologię i zatracić się, wylądować na dnie i usłyszeć o sobie: chuligan. A może trzeba wykrzesać z takiej osoby potencjał i podać rękę?

    Nie kibole, ale najbardziej zorganizowana grupa, która potrafi stworzyć niezwykłe oprawy meczowe. Dyscyplina i poświęcenie. Tacy ludzie nie nadają się do pracy za biurkiem, ale na pewno nadają się do obrony tego kraju w chwili zagrożenia. W takiej sytuacji, jaka miała miejsce w Paryżu, bardzo chciałbym mieć u swojego boku jednocześnie kibiców i Wisły Kraków, i Cracovii Kraków. To są charakterne jednostki, które trzeba odpowiednio wykorzystać, z pożytkiem dla nich, dla narodu i dla bezpieczeństwa. (Dzwonek) Nie wolno bez przerwy mydlić oczu opinii publicznej, że są to chuligani.

    Na koniec chciałbym życzyć nam zdrowia, wytrwałości w budowie lepszej Polski. Tylko wspólnymi siłami to osiągniemy. Uśmiechnijcie się do najbliższych, pozdrówcie ich, przybijcie pionę, żółwika, uderzcie do znajomych, których dawno nie widzieliście. A panie i panowie posłowie, pomyślcie o tych ludziach, bo od nas zależy ich los. Wszystkiego dobrego, wesołych świąt, Polacy, wesołych świąt, pani marszałek, i wesołych świąt, Wysoka Izbo. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia