8. kadencja, 60. posiedzenie, 1. dzień (20-03-2018)

3. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej i ustawy Kodeks karny wykonawczy (druk nr 2290).

Poseł Mirosław Suchoń:

    Jaka laurka...

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Nowoczesna w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej i ustawy Kodeks karny wykonawczy, zawartego w druku nr 2290.

    Szanowni Państwo! Projekt dotyczy de facto dwóch obszarów funkcjonowania systemu dozoru elektronicznego. W pierwszym zakresie przedstawiony przez rząd projekt ma na celu szerokie umożliwienie Służbie Więziennej wykonywania zadań związanych z odbywaniem kary właśnie w systemie dozoru elektronicznego. Ten projekt jest inspirowany faktem, iż obecnie Służba Więzienna wykonuje jedynie wskazane wprost zadania ustawowe dotyczące prowadzenia centrali monitorowania w zakresie systemu.

    Natomiast w projekcie rząd proponuje poszerzenie kompetencji Służby Więziennej o inne zadania, kompleksowo zdefiniowane w art. 43t Kodeksu karnego wykonawczego. Miałoby to polegać na ustawowym umocowaniu ministra sprawiedliwości w zakresie fakultatywnego powierzania wykonywania zadań podległej sobie Służbie Więziennej. Co oczywiste i co jest konsekwencją takiego projektu, scedowanie przez ministra sprawiedliwości zadań podmiotu dozorującego na Służbę Więzienną nie odbywałoby się w ramach Prawa zamówień publicznych. Oczywiście, jak pan minister wspomniał w trakcie prezentacji tego projektu, jest to pochodna innej wizji systemu dozoru elektronicznego, ponieważ do tej pory część tych zadań wykonują firmy, natomiast z tego, jak należy rozumieć ten projekt i co przedstawił pan minister, wynika, że rząd zmierza do powierzenia wszystkich czynności wyłącznie jednostkom, które będą jednostkami publicznymi, takimi jak właśnie Służba Więzienna.

    Ja nie mam ani mój klub nie ma przekonania, że powierzenie wyłącznie jednostkom państwowym realizacji zadań państwowych to kwestia lepszej ich realizacji. Wręcz przeciwnie, nie tylko z doświadczeń polskich, ale też z wielu przypadków światowych wynika, że powierzanie realizacji zadań publicznych jednostkom prywatnym, firmom prywatnym przyczyniało się do tego, że te zadania były realizowane w sposób lepszy, sprawniejszy, powiedziałby, efektywniejszy z ekonomicznego punktu widzenia, ale oczywiście rząd i ministerstwo mają prawo do realizacji swojej wizji.

    Tutaj na uznanie zasługuje fakt, że państwo nie wykluczają całkowicie tej opcji, umożliwiając realizowanie tych zadań przez firmy prywatne, pozostawiając te zapisy w taki sposób, że zmiana tego stanu rzeczy będzie w przyszłości możliwa.

    Druga cześć nowelizacji jest związana z poprawą funkcjonalności urządzeń związanych z dozorem mobilnym. Oczywiście przepisy muszą wychodzić naprzeciw, sprzyjają postępowi w rozwoju tych urządzeń, w związku z tym uznajemy, że wprowadzenie nowych rozwiązań, które odpowiadają na nowe techniczne aspekty, jeżeli chodzi o te urządzenia, nowe możliwości, jest jak najbardziej zasadne. Oczywiście to musi mieć konsekwencje w odniesieniu do opisania zachowań tych osób, które podlegają monitoringowi. Te przepisy również są zawarte w projekcie, i to dobrze.

    Na uwagę zasługuje propozycja nowelizacji art. 43a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, rozszerzająca de lege ferenda zakres stosowania dozoru technicznego również na środki inne niż środki karne i środki zabezpieczające w przyszłości. Tu jest zawsze takie niebezpieczeństwo, panie ministrze, że może zostać to użyte w bliżej nieokreślonym celu, dlatego Nowoczesna wnosi o skierowanie tego projektu do dalszych prac w komisji, natomiast w trakcie tych prac będziemy prosić o to, żeby dokładnie wytłumaczono, z czym te przyszłościowe zadania mogą się wiązać, tak żeby mieć również na uwadze prawa obywatelskie, które w ramach tych przepisów muszą być przestrzegane. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia