8. kadencja, 60. posiedzenie, 2. dzień (21-03-2018)

14. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2155 i 2345).

Poseł Zbigniew Sosnowski (tekst niewygłoszony):

    Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Występując z tej trybuny w dniu 6 lutego 2018 r. w imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego i Unii Europejskich Demokratów, zapowiedziałem chęć woli pracy nad przedłożeniem rządowym o Służbie Więziennej oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

    Klub PSL i UED nie stoi w opozycji do żadnych rozwiązań mających w jakikolwiek sposób przyczyniać się bądź to do rozwoju, unowocześnienia, bądź też wzmocnienia prężnej organizacji w służbie bezpieczeństwu obywateli i państwa. Zgadzamy się, że służbą służącą państwu polskiemu jest m.in. Służba Więzienna, której funkcjonowanie w najwyższym stopniu opiera się na czynniku ludzkim. Jednakże, jak pokazuje doświadczenie, sam czynnik ludzki bez stosownego wykształcenia i merytorycznego przygotowania to jedynie fragment funkcjonowania każdej służby. Dlatego dobrze się stało, że podjęta została inicjatywa utworzenia uczelni kształcącej własne kadry na poziomie studiów wyższych I i II stopnia.

    Jak dowodzą analizy, sam fakt pozyskiwania do Służby Więziennej osób z wyższym wykształceniem będących absolwentami wyższych uczelni cywilnych nie zdało egzaminu, lecz stało się wprost protezą uzupełniającą kadry tej służby. W obecnej dobie, kiedy w każdej dziedzinie życia społecznego, rozwoju techniki i nowych technologii widać niejednokrotnie galopujący postęp, trudno pozostawić tak ważny element polskiego wymiaru sprawiedliwości ludziom wszechstronnie, merytorycznie nieprzygotowanym, a niejednokrotnie przypadkowym. Szeroko pojęta i szeroko rozumiana resocjalizacja nie może w żadnym razie opierać się i zamykać na samym fizycznym odizolowaniu osób skazanych od reszty społeczeństwa bez ustawicznej, organicznej pracy z tymi osobami. Mam tutaj na myśli inicjowanie społecznej readaptacji osób skazanych. Stąd przeniesienie obecnego, często rozrzuconego modelu kształcenia funkcjonariuszy i przyszłych funkcjonariuszy wyłącznie na doraźne potrzeby określonych placówek penitencjarnych do systemu scentralizowanego, jednolitego, o modelu akademickim uznać należy za ze wszech miar konieczne i racjonalne.

    Debata w czasie posiedzenia Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka dała wyraz troski o jakość kształcenia kadr Służby Więziennej oraz potwierdziła zasadność zaprezentowanego przeze mnie stanowiska w debacie nad zmianą ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw w pierwszym czytaniu.

    Panie i Panowie Posłowie! Przyjmując ze zrozumieniem intencje rządu jako słuszne i oparte o dużą dozę racjonalności oraz biorąc pod uwagę konieczność zreformowania dotychczasowego modelu kształcenia funkcjonariuszy Służby Więziennej nie sposób odmówić racji przedłożeniu zawartemu w sprawozdaniu komisji, co też znajdzie odzwierciedlenie w głosowaniu naszego klubu.

Przebieg posiedzenia