8. kadencja, 60. posiedzenie, 2. dzień (21-03-2018)
14. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2155 i 2345).
Poseł Mirosław Suchoń (tekst niewygłoszony):
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Nowoczesna w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw po przedstawieniu sprawozdania Komisji (druki nr 2155 oraz 2345).
Podczas wczorajszego posiedzenia Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka przyjęła rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, wprowadzając do niego jedynie drobne poprawki legislacyjne i merytoryczne. Kluczowe założenia nowelizacji pozostały bez zmian. W trakcie pierwszego czytania procedowanego projektu Klub Poselski Nowoczesna zwracał uwagę na mankamenty proponowanych rozwiązań i zadał szereg pytań.
Pytaliśmy m.in., na jakiej podstawie projektodawca stwierdza tak radykalnie, że dotychczasowa metodyka szkolenia w służbie więziennej jest stara i archaiczna. Zadaliśmy pytanie o skutek nowej regulacji dla osób, które kształcą się na kierunkach takich jak penitencjarystyka, resocjalizacja czy też bezpieczeństwo i kryminologia, oraz o to, jakie szanse na pracę w więziennictwie będą miały te osoby, jeżeli nagle pojawią się na rynku pracy absolwenci akademii SW. Pytaliśmy o dalsze losy Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Kaliszu i zatrudnionych tam wykładowców. Pytaliśmy o celowość budowy nowego kampusu w Warszawie, w sytuacji gdy Służba Więzienna dysponuje nowoczesnym ośrodkiem w Kaliszu. Przypomnę tylko, że modernizacja tego ośrodka w latach 2013-2015 została wsparta dofinansowaniem z Norweskiego Mechanizmu Finansowego w wysokości 586 tys. euro. Zwracaliśmy również uwagę na niezrozumiałe oderwanie funkcjonowania akademii Służby Więziennej od zasad obowiązujących wszystkie inne uczelnie publiczne i niepubliczne.
Jak można było się spodziewać, na żadne z tych pytań nie uzyskaliśmy odpowiedzi lub były one niezwykle lakoniczne. Nadal nie wiemy, czy przeprowadzono jakikolwiek audyt albo badania ewaluacyjne wskazujące na to, że dotychczasowa metodyka szkolenia w służbie więziennej jest zła. Nie wiemy, jaki los czeka ośrodek w Kaliszu, zatrudnionych tam wykładowców, a skutków nowej regulacji dla absolwentów kierunków, z których do tej pory rekrutowali się pracownicy Służby Więziennej, możemy się tylko domyślać. Z kolei niepoddanie nowej uczelni resortowej zasadom obowiązującym pozostałe uczelnie publiczne i niepublicznej nadal jest całkowicie niezrozumiałe.
Przede wszystkim jednak nie uzyskaliśmy odpowiedzi na pytanie, jakie to kluczowe przesłanki świadczą o tym, że nowa uczelnia Służby Więziennej jest potrzebna. Warto zauważyć, że wątpliwości są powszechne.
Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego w swojej uchwale z dnia 8 lutego 2018 r. wręcz apeluje o wstrzymanie prac związanych z wdrożeniem projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw przewidującego możliwość utworzenia uczelni Służby Więziennej do czasu przyjęcia ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która stworzy konieczność daleko idących korekt opiniowanego projektu dotyczącego Służby Więziennej.
Również Komisja ds. Organizacyjnych i Legislacyjnych Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich przedstawiła szereg uwag wskazujących na daleko idące mankamenty projektu. Wskazano m.in., że z przedstawionego projektu nie wynika, jakie kierunki studiów miałyby być prowadzone w ramach kształcenia na nowo powołanej uczelni. Nie wiadomo też, jaki zakres umiejętności miałby student i absolwent tej uczelni. Wskazano także na niebezpieczeństwo preferowania absolwentów nowej uczelni wobec kandydatów uczelni cywilnych, co naruszy równość absolwentów kierunków takich jak pedagogika, resocjalizacja, bezpieczeństwo czy kryminologia w zakresie dostępu do rynku pracy. Podkreślono niegospodarność polegającą na utworzeniu nowego podmiotu w Warszawie bez wykorzystania infrastruktury istniejącego w Kaliszu Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej. Komisja Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich zauważyła również, że planowane skierowanie do Sejmu tzw. Ustawy 2.0 spowoduje konieczność zmiany wielu przepisów nowelizowanej ustawy tworzących nową uczelnię, zatem pośpiech w jej uchwalaniu nie jest wskazany.
Skoro przedstawiciele szkolnictwa wyższego tak wyraźnie wskazują, że projektowane rozwiązania są sprzeczne z założeniami finalnego projektu tzw. Konstytucji dla nauki opracowanej przez resort nauki i szkolnictwa wyższego, to dalsze procedowanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw nie sposób ocenić inaczej niż jako przejaw totalnego braku koordynacji i chaosu legislacyjnego w obozie tzw. dobrej zmiany.
Warto byłoby wiedzieć, jak wicepremier Gowin ustosunkuje się do tych zarzutów. Czy znowu zagłosuje za przyjęciem tego projektu, a jeśli zostanie przyjęty, to nie będzie się cieszył z wyników głosowania?
Podsumowując, przede wszystkim z uwagi na: 1) brak merytorycznego uzasadnienia proponowanych zmian; 2) niegospodarność wynikającą z zamiaru wybudowania za ok. 120 mln zł nowego kampusu uczelnianego w Warszawie kosztem realizacji innych koncepcji poprawy sposobu funkcjonowania Służby Więziennej; 3) sprzeczność proponowanych rozwiązań z założeniami reformy polskiej nauki i szkolnictwa wyższego Klub Poselski Nowoczesna będzie głosował przeciw przyjęciu projektu.
Przebieg posiedzenia