8. kadencja, 60. posiedzenie, 2. dzień (21-03-2018)

34. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1606 i 2369).

Poseł Genowefa Tokarska:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec sprawozdania Komisji Finansów Publicznych o prezydenckim projekcie ustawy o zmianie ustawy o usługach płatniczych, druki nr 1606 i 2369.

    Projekt ustawy był poddany analizie podczas pierwszego czytania na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych, następnie w podkomisji stałej do spraw instytucji finansowych i ponownie w Komisji Finansów Publicznych.

    Podczas prac wprowadzono kilka zmian o charakterze redakcyjnym i porządkowym.

    Projekt tej ustawy generalnie dotyczy częściowej implementacji dyrektywy PSD2 i jest jakby uzupełnieniem rządowego projektu dokonującego całościowego dostosowania do prawa unijnego, nad którym debatę przed chwilą zakończyliśmy.

    Projekt ustawy zmienia przepisy dotyczące transakcji płatniczych wykonanych z użyciem nieprawidłowego unikatowego identyfikatora. Mają one umożliwić skuteczne odzyskiwanie kwot transakcji wykonanych z użyciem błędnych numerów rachunków płatniczych, których to kwot nie udało się płatnikom odzyskać w wyniku działań podejmowanych przez ich dostawcę.

    Zgodnie z art. 143 obecnie obowiązującej ustawy o usługach płatniczych zlecenie płatnicze uznaje się za wykonane na rzecz odbiorcy, jeżeli zostało wykonane zgodnie z unikatowym identyfikatorem, czyli wskazanym przez klienta numerem rachunku odbiorcy. Jeżeli unikatowy identyfikator podany przez klienta jest nieprawidłowy, dostawca nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie ani za nienależyte wykonanie transakcji płatniczej. Klientowi przysługuje jeszcze wprawdzie dochodzenie swojej należności czy roszczeń na drodze sądowej, ale do złożenia pozwu sądowego wymagane są dane osobowe odbiorcy przelewu, które w obecnym stanie prawnym nie mogą być ani ujawnione, ani tym bardziej udostępnione.

    Dyrektywa PSD2 znosi te niedogodności i stwierdza, iż w przypadku gdy pobranie środków pieniężnych nie jest możliwe, dostawca usług płatniczych płatnika dostarcza płatnikowi, na pisemny wniosek, wszystkie informacje dostępne dla dostawcy usług płatniczych istotne dla płatnika, aby mógł on zgłosić roszczenie prawne w celu odzyskania środków pieniężnych.

    Prezydencki projekt ustawy wprowadza rozwiązania, które przewiduje właśnie dyrektywa PSD2, i w tym celu dostawcy usług płatniczych obowiązani będą do prowadzenia nieoprocentowanego, technicznego tzw. rachunku zwrotu - rachunku specjalnego przeznaczenia wyłącznie dla celu, jakim jest zwrot środków płatnikowi. Zwrot środków nie będzie następować ani bezpośrednio na rachunek płatniczy płatnika, ani też na rachunek dostawcy płatnika, co zapewni ochronę danych osobowych.

    Projekt ustawy zakłada 3-miesięczny okres vacatio legis. Umożliwi to instytucjom przygotowanie się do stosowania proponowanych rozwiązań.

    Mój klub, Klub Poselski Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów, pozytywnie ocenia niniejszy projekt i będzie głosować za jego uchwaleniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia