8. kadencja, 60. posiedzenie, 3. dzień (22-03-2018)

29. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (druki nr 2332 i 2342).

Poseł Sprawozdawca Andrzej Matusiewicz:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedstawiam sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, druk sejmowy nr 2332.

    Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka po rozpatrzeniu powyższej uchwały na posiedzeniu w dniu 19 marca 2018 r. wnosi, aby Wysoki Sejm raczył obie poprawki zawarte w uchwale Senatu przyjąć, z tym że krótko chcę je omówić, bo to są dwie istotne poprawki.

    Mianowicie 1. poprawka wyłącza możliwość dochodzenia przez działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowane odszkodowania za poniesioną szkodę i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wynikłe z represji za działalność, o której mowa w przepisach ustawy z 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych.

    Jakie są przesłanki takiego stanowiska Senatu? Senat w pierwotnym projekcie, który powstał na podstawie petycji osoby, która urodziła się w celi śmierci w Fordonie, której matka była skazana na karę śmierci... Pierwotny projekt Senatu dotyczył tylko dzieci represjonowanych. W czasie drugiego czytania Senat rozszerzył to żądanie jeszcze na odszkodowanie i zadośćuczynienie dla osób, które mają status działacza opozycji antykomunistycznej i mają status osoby represjonowanej. Takich osób jest aktualnie ponad 4 tys., co wynika z informacji szefa Urzędu do Spraw Wyznań. Tutaj jednak popełniono pewien błąd legislacyjny. Senat zrobił to niezgodnie z zasadą poprawnej legislacji w czasie drugiego czytania i obecnie odstąpił od tego, a w uzasadnieniu tej poprawki Senat uważa, że te sprawy powinny być uregulowane odrębną ustawą. Komisja przychyliła się do tego.

    Poprawka 2. dotyczy natomiast rozszerzenia uprawnienia do odszkodowania i zadośćuczynienia nie tylko na te osoby, które urodziły się w celach więziennych, ale również na te dzieci, które przebywały tam razem z matkami, albo nawet rozszerza to również w ten sposób, że jeżeli te matki były wówczas w ciąży, to dzieciom urodzonym z takich ciąży w czasie, kiedy matki były w tych celach, przysługuje odszkodowanie i zadośćuczynienie. Komisja wnosi o uwzględnienie obu poprawek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia