8. kadencja, 62. posiedzenie, 1. dzień (08-05-2018)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o poselskim projekcie ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności (druki nr 2479 i 2489).

Poseł Krystian Jarubas:

    Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego - Unii Europejskich Demokratów mam przyjemność przedstawić stanowisko wobec poselskiego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności, druk nr 2479.

    Szanowni Państwo! 20 dni - tyle zajęło PiS-owi spełnienie jednego z postulatów protestujących. I Bogu dzięki, że się udało, ale problem polega na tym, że po 20 dniach rząd dalej błądzi. Projekt, nad którym rozpoczęliśmy prace na posiedzeniu komisji wczoraj późnym wieczorem, zakłada wprowadzenie szczególnych uprawnień w dostępie do świadczeń opieki zdrowotnej, usług farmaceutycznych oraz wyrobów medycznych dla osób z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Brzmi dobrze. W projekcie zaproponowano m.in. zniesienie okresów użytkowania np. wózków inwalidzkich. Osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności miałyby też prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych poza kolejnością. Mogłyby także korzystać z usług farmaceutycznych w aptekach i ze świadczeń specjalistycznych bez konieczności uzyskania skierowania. To wszystko na kwotę większą niż 500 zł miesięcznie. To wszystko pięknie, tyle że nijak ma się do spełnienia postulatów, tym bardziej do oczekiwań niepełnosprawnych i ich opiekunów. Protestujący mogą czuć się oszukani, mogą mieć żal do rządzących.

    Szanowni państwo z PiS, o co wam chodzi? Dlaczego nie słuchacie tego, co mówią osoby przebywające w Sejmie? Dlaczego nie słyszycie niepełnosprawnych? Dlaczego nie słyszycie, że pakiet rehabilitacyjny, który im wciskacie, nie spełnia ich oczekiwań i potrzeb? Nie kupujemy tego, co mówicie, o corocznej wymianie wózka, o wirtualnych oszczędnościach, czyli rehabilitantach bez kolejki. Problem w tym, że - jak mówią opiekunowie osób niepełnosprawnych - do takich rehabilitantów często trzeba dojeżdżać dziesiątki kilometrów. Dlatego tak walczą o dodatkowe pieniądze na życie. 500 zł to ich petycja. Ważne, że chcą iść w stronę kompromisu, rozmawiać o rozłożeniu niejako na raty tej kwoty, bo chodzi o stopniowe dochodzenie do niej. Jeśli faktycznie, szanowni państwo, macie czyste intencje, rozmawiajmy o tym. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia