8. kadencja, 62. posiedzenie, 3. dzień (10-05-2018)

46. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji do Spraw Unii Europejskiej o komisyjnym projekcie uchwały w sprawie przyszłego kształtu polityki spójności w Unii Europejskiej (druki nr 2427 i 2484).

Poseł Sprawozdawca Izabela Kloc:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji do Spraw Unii Europejskiej mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie komisji o komisyjnym projekcie uchwały w sprawie przyszłego kształtu polityki spójności w Unii Europejskiej po 2020 r.

    Projekt uchwały jest inicjatywą komisyjną przyjętą przez Komisję do Spraw Unii Europejskiej 22 marca, a jej celem jest zabranie głosu przez Sejm w toczącej się w Unii Europejskiej debacie na temat przyszłego kształtu polityki spójności po 2020 r. Tego typu uchwały są często przyjmowane przez polski parlament także w celu wzmocnienia głosu polskiego rządu na arenie międzynarodowej. 8 lutego chociażby, przypomnę, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął uchwałę w sprawie negocjacji zasad prowadzenia wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej po 2020 r.

    Projekt uchwały zawarty w druku nr 2427 został skierowany przez pana marszałka 11 kwietnia br. do Komisji do Spraw Unii Europejskiej do pierwszego czytania, a komisja przeprowadziła pierwsze czytanie i rozpatrzyła projekt uchwały na posiedzeniu w dniu 8 maja br.

    W zaproponowanym tekście projektu uchwały podkreślamy, że utrzymanie polityki spójności jest kluczowe z punktu widzenia skutecznej realizacji celów wspólnotowych. Zwracamy uwagę, że środki na politykę spójności powinny stanowić istotną część unijnego budżetu i że powinna ona obejmować swym zasięgiem geograficznym wszystkie regiony, wspierać regiony o najniższym poziomie rozwoju, postulując utrzymanie PKB per capita jako podstawowego wskaźnika podziału alokacji środków.

    Dodatkowo w uchwale proponujemy zmiany funkcjonowania polityki spójności polegające na: wzmocnieniu mechanizmu koncentracji tematycznej przy jednoczesnym zachowaniu szerokiego zakresu interwencji polityki spójności z uwagi na to, że podejmowane działania muszą być dostosowane do zidentyfikowanych deficytów oraz potencjałów poszczególnych terytoriów; zmianie logiki funkcjonowania systemu powiązania polityki spójności ze wsparciem reform strukturalnych i oparcie go na pozytywnych zachętach do wprowadzania zmian strukturalnych; ujednoliceniu zasady wdrażania funduszy polityki spójności i utrzymaniu obecnej struktury funduszy polityki spójności, tj. obejmującej Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny oraz Fundusz Spójności; wzmocnieniu podejścia terytorialnego poprzez szersze zastosowanie instrumentów terytorialnych, a także ich uproszczenie i uelastycznienie, przebudowie modelu wieloszczeblowego zarządzania dzielonego tak, aby jego głównymi osiami było wzajemne zaufanie i zorientowanie na osiąganie rezultatów umożliwiające przekazanie więcej kompetencji na szczebel krajowy i regionalny w zakresie wdrażania, w tym audytu i kontroli; uproszczeniu stosowania instrumentów finansowych.

    Jednocześnie w uchwale ze względu na ścisłe powiązanie polityki spójności z efektywnością całego systemu zarządzania gospodarczego przedkładamy propozycje zmian w tym systemie polegające na tym, tak by zalecenia dla państw członkowskich miały charakter wieloletni i zachęcały do realizacji reform strukturalnych na poziomie unijnym i państw członkowskich, oraz postulujemy wzmocnienie dialogu państw członkowskich z komisją, tak aby kraje w pełni mogły identyfikować się z tymi zaleceniami.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Treść przedłożonego projektu uchwały wyraża wolę polskiego parlamentu w zakresie zachowania znaczenia i roli polityki spójności w kolejnym okresie finansowania Unii Europejskiej. Ta wola opisana jest w koncyliacyjnym, merytorycznym, pozbawionym akcentów politycznych językiem, co, mam nadzieję, sprawi, że ta uchwała zostanie uchwalona przez Wysoką Izbę jednomyślnie i tym samym wzmocni głos Polski na arenie unijnej i da silniejsze wsparcie polskiemu rządowi w rozpoczynających się, trudnych negocjacjach.

    Mając to na względzie, by polski parlament starał się mówić jednym głosem, szczególnie w tak ważnej dla Polski i Polaków sprawie, jaką jest przyszłość polityki spójności, wnoszę o przyjęcie przez Wysoki Sejm przedłożonej uchwały. Dziękuję. (Oklaski)


Przebieg posiedzenia