8. kadencja, 66. posiedzenie, 1. dzień (03-07-2018)
11. punkt porządku dziennego:
Wniosek o odwołanie posła Marka Kuchcińskiego z funkcji marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (druk nr 2689).
Poseł Joanna Scheuring-Wielgus:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Marszałku Kuchciński! Być może pan sobie tutaj siedzi i nawet nie wie pan, co tutaj się dzieje. Być może jest pan w szoku, że szczury i grzyby, z którymi walczą pana partia i pan, ośmieliły się podnieść głowy i złożyć kolejny wniosek o pana odwołanie. Odwołanie pana, specjalisty do spraw deratyzacji i odgrzybiania, bo tak chyba można pana nazwać, panie Kuchciński. Sam pan przecież powiedział, że odszczurzacie i odgrzybiacie. I chociażby za te słowa powinien być pan zdymisjonowany. Te słowa były haniebne. (Oklaski)
Funkcja, którą pan pełni, nie jest byle jaka. Jest to stanowisko po drugiej osobie w państwie, po prezydencie.
(Poseł Piotr Kaleta: Po pierwszej, po pierwszej osobie.)
A pan używa takiego słownictwa. Od drugiej osoby w państwie, czyli od pana, oczekuje się łączenia, a nie dzielenia. Od drugiej osoby w państwie oczekuje się wyciągania ręki, a nie kąsania. Od drugiej osoby w państwie oczekuje się cierpliwości, której panu brak za każdym razem. Od drugiej osoby w państwie oczekuje się, że będzie potrafiła wyjść do ludzi i z nimi rozmawiać na każdy temat, nawet niewygodny. A co się stało w maju w Jedlińsku k. Radomia? Pięknie pan mówił o premierze, o Vacie, o tym, jacy jesteście fantastyczni, o tej złej opozycji. I w momencie kiedy padło pytanie na temat osób z niepełnosprawnościami, co pan zrobił? Uciekł. Uciekł tylnym wejściem, bo jest pan tchórzem. (Oklaski)
Dalej idźmy. Wygwizdany został pan w Nowym Sączu, dokładnie w ten sam sposób, kiedy padały pytania na temat osób protestujących w Sejmie. Ale prawdziwa bomba wybuchła w Sanoku. Tam kobieta chciała zapytać pana, dlaczego nie reaguje pan na protest, który jest w Sejmie. Co się stało? Zaleciliście, aby policjant ją spisał. Za co? Z art. 51 Kodeksu wykroczeń, tj. artykułu o zakłócaniu porządku publicznego i wywoływaniu zgorszenia w miejscu publicznym. To pan, panie marszałku, swoim zachowaniem zakłóca porządek publiczny i to pan, panie marszałku, wywołuje swoim zachowaniem zgorszenie. I dlatego właśnie powinien być pan odwołany. (Oklaski)
Ale wróćmy do Sejmu. 11 czerwca, niedługo po tym, jak dał pan kolejny popis nękania mojego kolegi Sławka Nitrasa, dziennikarka TVN24 podchodzi do pana i prosi o komentarz. I co pan odpowiada? Niech mi pani teraz nie przeszkadza. Panie marszałku, przypominam panu, pan tu pracuje, rozumie pan? A Polki i Polacy panu za to płacą. To jest pana praca i jeżeli Polka albo Polak nie może podejść do pana i osobiście zadać panu pytania, to robi to dziennikarz, a pana psim obowiązkiem jest odpowiedź na to pytanie. Pan tu pracuje. (Oklaski)
(Głos z sali: Co pani mówi?)
Panie marszałku, zawsze myślałam, że to tylko Jarosław Kaczyński jest tchórzem, ale tchórze siedzą tutaj i pan jest kolejnym tchórzem. Boi się pan nawet dzieci i młodzieży. Odwołał pan parlament dzieci i młodzieży w Sejmie, wydarzenie z bardzo piękną tradycją. Przestraszył się pan tego, co mają do powiedzenia młodzi ludzie? Pan się boi młodych, starszych, kobiet, mężczyzn, osób z niepełnosprawnościami. No jest pan tchórzem. To jest w ogóle niewiarygodne. Boi się pan wszystkiego. Ale najbardziej boi się pan Kaczyńskiego, bo stracił pan przez...
(Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie)
Wicemarszałek Beata Mazurek:
Pani poseł, debatujemy nad wnioskiem o odwołanie marszałka Kuchcińskiego...
(Poseł Artur Dunin: Proszę nie przeszkadzać!)
...a nie posła Jarosława Kaczyńskiego.
(Poseł Artur Dunin: Proszę nie przeszkadzać!)
Panie pośle, jak pan chce pokrzyczeć, to w kuluary zapraszam.
(Poseł Artur Dunin: Nie, będę mówił, dopóki pani przerywa!)
Owszem, w kuluarach.
Poseł Joanna Scheuring-Wielgus:
Czas.
Mogę mówić: posła Kaczyńskiego, nie ma sprawy.
I nawiązując do wypowiedzi mojego kolegi Władka Kosiniaka-Kamysza - tak, ja też się zastanawiam, gdzie jest pana dusza hipisa. Przecież tego się nie zapomina, proszę poszukać tego u siebie w środku. Jest taka piosenka: ˝Światło, nosisz je w sobie, nie zgaśnie, choćbyś chciał˝. Tylko wie pan co? Ja tak sobie myślę, że pan kompletnie tego nie potrafi. Dlatego wie pan, co pan powinien zrobić? Powinien pan pójść za te kotary, które pan zawiesił w momencie, kiedy były tu osoby z niepełnosprawnościami. Po prostu pan tutaj nie pasuje, pan się wcielił w garnitur, który pana uwiera, i wszyscy się z pana śmieją. I na to 550-lecie polskiego parlamentaryzmu jest pan największym wstydem polskiego parlamentaryzmu. (Oklaski)
(Poseł Krystyna Pawłowicz: Aborcja, aborcja.)
Przebieg posiedzenia