8. kadencja, 66. posiedzenie, 2. dzień (04-07-2018)
18. punkt porządku dziennego:
Przedstawiony przez prezesa Rady Ministrów dokument: ˝Informacja o realizacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Stan na 31 grudnia 2017 r.˝ (druk nr 2591) wraz ze stanowiskiem Komisji Gospodarki i Rozwoju (druk nr 2633).
Poseł Andrzej Maciejewski:
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Przypadł mi zaszczyt w imieniu klubu Kukiz’15 wypowiedzieć się w sprawie państwa sprawozdania.
Zastanawia mnie jedna rzecz: to, że dotychczas wszyscy przedmówcy, od pana ministra po panią poseł i pana posła, skupili się na rzeczach w moim ujęciu drugorzędnych i trzeciorzędnych. Bo to, że jest spadek udziałowy kwot czy też miejsc, proszę państwa, na dzisiaj nie jest już istotą specjalnych stref ekonomicznych - tylko przypomnę, że ustawa powstała w roku 1994.
Na s. 46 sprawozdania tak naprawdę jest najważniejsza rzecz z tego sprawozdania, która powinna być bardziej rozwinięta, panie ministrze. To jest clou tematu, dyskusji - dzisiaj, po tylu latach - o specjalnych strefach ekonomicznych. To jest punkt: Działania zarządzających strefami w zakresie kadr dla przemysłu i rozwoju klastrów. To jest temat i to jest wyzwanie na XXI w., panie ministrze, w jaki sposób mądrze odbudować szkolnictwo zawodowe w oparciu o już istniejącą dzisiaj bazę firm, korporacji, które zaangażowały tam swoje środki, jednocześnie z połączeniem tego dzisiaj z obecną perspektywą unijną. Proszę państwa, dzisiejsza perspektywa unijna dla wielu województw i samorządów jest problematyczna. Innowacyjność, hasło wytrych dla polityków, a kwestia tak problematyczna. To właśnie w strefach ekonomicznych powinno to huczeć, powinno to hulać - uczelnie, innowacje. Dokładnie przeczytałem ten punkcik - 46 strona, a sprawozdanie liczy 59 stron - i okazuje się, że spośród tych 14 stref część markuje działania, prowadzi pozorne, typu udział w targach pracy, zaproszenie szkoły. To takie pozoranctwo, wykonujemy pewne działania, a tak naprawdę nie do końca się rozwijamy. Ale widziałem też prymusów, którzy podejmują współpracę ze szkołami średnimi, z uczelniami, rozpoczynają pewne procesy badawcze, tworzą klastry i naprawdę nad nimi pracują. Panie ministrze, tu trzeba dociskać. Zabawa w słupki już się skończyła. Przestańmy się czarować, że tu nagle powstaną z tego tytułu miejsca pracy. Rzecz w tym, że tu mamy zaplecze już nie do tworzenia montowni i zakładów sklejania mebli, tylko do podejmowania innowacyjnych działań, tworzenia warsztatu dla średniego szczebla pracowników w oparciu o te warsztaty, które zlikwidowaliśmy skutecznie w ciągu 30 lat, w ramach kształcenia zawodowego czy to w technikach, czy to w zawodówkach. Tu mamy wiele ciekawych działań - działania w zakresie szkolnictwa zawodowego, kursy, warsztaty, szkolenia, praktyki. Ja naprawdę zachęcam do szczegółowego przeanalizowania tego. I za rok, panie ministrze, z wielką radością stanę ponownie na mównicy, ale będę oczekiwał, że ten punkt to będzie 40 stron, a słupki to będzie tylko dodatek. Bo czas od stref ekonomicznych wymagać więcej, wymagać sprostania wyzwaniom XXI w., a nie ciągle żyć w roku 1994. A co do wystąpień moich koleżanek i kolegów to ciągle odnoszę wrażenie, że oni są w roku 1994 i nie wyciągnęli żadnych wniosków z tego, że jesteśmy dzisiaj państwem Unii Europejskiej, że mamy środki na innowacje, badania i rozwój. Wszyscy się zgadzamy w jednym - że szkolnictwo zawodowe, branżowe trzeba odbudować, wzmocnić i rozwijać. A nie da się tego zrobić już dzisiaj, z wyjątkiem tego, co jest takim kołem ratunkowym, stref ekonomicznych i tam istniejących zakładów, które są właśnia takim swoistym kołem ratunkowym. To jest po prostu dar losu. To będzie grzech zaniechania, jeżeli tego nie wykorzystamy. Stąd moja gorąca prośba, żebyśmy na tym się skupili przez najbliższy rok.I w ramach sejmowej komisji samorządu, której przewodniczę, zrobię wszystko, aby ten temat docisnąć, naprawdę docisnąć, i konsekwentnie próbować mobilizować prezesów spółek, którzy zarabiają bardzo dobre pieniądze, lepsze nieraz od pana premiera i niejednego ministra, a nawet prezydenta, aby się wzięli do roboty w sprawach, które dzisiaj są godne wyzwań XXI w. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia