8. kadencja, 69. posiedzenie, 2. dzień (03-10-2018)

23. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych (druki nr 2811 i 2824).

Poseł Grzegorz Długi:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja oczywiście tradycyjnie nie będę się włączał w tę państwa zabawę klanów, natomiast nie mogę nie włączyć się w dyskusję na ten temat, a ta dyskusja wcale nie jest taka łatwa. Byłaby łatwa, gdyby to była kwestia tylko partyjnej rozgrywki.

    Natomiast chcę zwrócić uwagę na dwie okoliczności, w przypadku których wszystkim powinny się zapalić czerwone światełka. Pierwsza, że pomysł pana premiera ma pełne poparcie pana Petru. To już powinniście się państwo zastanowić...

    (Poseł Ryszard Petru: A skąd wiesz?)

    ...o co tutaj tak naprawdę chodzi, powinniście się zastanowić, kto na tym ma naprawdę zyskiwać.

    Drugi problem - i ten jest dużo poważniejszy, a mniej żartobliwy - polega na tym, że państwo powinno dbać o to, abyśmy my jako społeczeństwo, aby każdy obywatel zwiększał swoje oszczędności, aby w ogóle były oszczędności. Jeżeli uważacie, że tą metodą da się zwiększyć oszczędności, to się mylicie. Bo wy tak naprawdę wprowadzacie podatek. Żeby były oszczędności, trzeba zdjąć podatek z oszczędności, a nie dokładać kolejny podatek, który wcale nie jest, tak jak niektórzy uważają, tylko dodatkowym obciążeniem pracodawców. Jak się dokładnie temu przyjrzymy, jest to również quasi-podatkowe obciążenie pracowników. Jest to stworzenie nowej struktury finansowej, która wcale nie ożywi naszej giełdy. Z niczego to nie wynika, a przede wszystkim jest obciążone historią. Jest to obciążone historią OFE. Tego po prostu nie da się wyprać. Zapisaliście państwo w projekcie ustawy, że te pieniądze są prywatne. W projekcie ustawy można to zapisać, np. w ustawie konstytucyjnej mamy różne rzeczy zapisane, ale to jest kwestia dyskusyjna.

    (Poseł Jarosław Krajewski: W przypadku OFE tego zabrakło.)

    W tej chwili mamy taką sytuację, że chcecie państwo opodatkować pracowników, chcecie opodatkować pracodawców, pieniądze skierować do instytucji finansowych, by miały się czym bawić. Zobaczymy, jaki będzie efekt. Już nie ma tu tej młodzieży. Chwała Bogu, bo usłyszeliby, że to oni będą spłacać to wszystko, że ich dzieci będą to wszystko spłacać. Taka jest prawda.

    (Poseł Tadeusz Cymański: Dobrowolnie.)

    (Poseł Izabela Leszczyna: Dobrowolności nie ma.)

    Tu nie ma dobrowolności. Tu jest udawana dobrowolność. Dobrowolnie co 2 lata muszę powtarzać, że nie chcę. Nie wiem, co się stanie, jeżeli ktoś naprawdę uparcie nie będzie chciał. (Oklaski)

    (Poseł Izabela Leszczyna: Nie, za 4 lata zaciągną pana.)

    Dlaczego nie chcecie pozwolić ludziom, żeby sami się organizowali i organizowali swoje oszczędności? Wtedy na pewno to będzie prywatne. Jak wynika z ustawy, tak naprawdę nie jest to prywatne. Sami mówicie, że jak ktoś w jakimś momencie będzie chciał się wycofać, to ta część dopłacona przez Skarb Państwa, dopłacona w cudzysłowie, będzie oczywiście zabrana.

    Wspierajmy oszczędności, ale nie wspierajmy ich w sposób zbójecki. Przepraszam za mocne słowo, być może nie jest na miejscu. Oszczędności powinny być wspierane poprzez umożliwienie nieobciążania ich podatkami. Wtedy ludzie sami to sobie załatwią. W zakładach pracy związki zawodowe same to załatwią, tylko im pozwólcie. Sami wejdą w giełdę, tylko na to czekają. Trzeba im w tym pomóc. Pracownicy sami to sobie załatwią. Dotychczas próbowaliście tworzyć nowe organizacje finansowe, które będą tworzyły nowych, różnych, bardzo ambitnych finansistów, którzy te pieniądze w taki czy inny sposób, mniej lub bardziej bezpieczny, pani poseł, skoro o tym bezpieczeństwie mowa, będą gdzieś lokowali. Inaczej mówiąc, powróćmy do podstawowych zasad reguły. Pozwólmy, żeby każdy oszczędzał. Przestańmy gnębić tego, który oszczędza. Zdejmijmy jakieś podatki Belki i inne, bo naprawdę oszczędności mogą zbudować nasze państwo. Tu się zgadzamy. Wiem, że wy o tym też wiecie.

    Liczę na to, że to pozwoli wam spojrzeć na te pracownicze programy kapitałowe jak na element gry środowisk finansowych, a nie środowisk pracowniczych. Bardzo bym chciał, aby oszczędności były wspierane przez państwo, ale w taki sposób, że państwo się po prostu do tego nie wtrąca. My, obywatele, doskonale sobie damy radę. Będziemy oszczędzać pod poduszką, jak się nie da inaczej. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia