8. kadencja, 69. posiedzenie, 2. dzień (03-10-2018)

Oświadczenia.

Poseł Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie z okazji 560. rocznicy urodzin Kazimierza Jagiellończyka

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś, 3 października 2018 r., obchodzimy 560. rocznicę urodzin św. Kazimierza Jagiellończyka, pochodzącego z dynastii Jagiellonów, historycznego patrona Polski.

    Urodzony w 1458 r. w Krakowie polski królewicz był podopiecznym kanonika krakowskiego Jana Długosza. Już jako dziecko odznaczał się nadzwyczajną pobożnością, spędzając wiele godzin na modlitwie. Królewicz był również jak na swój wiek inteligentny i skromny. Już w 1475 r. 17-letni Kazimierz zaczął być wprowadzany w arkana władzy. Uczestniczył m.in. w posiedzeniach rady koronnej. W późniejszych latach był namiestnikiem ojca w królestwie. Jego rządy, choć krótkie, były dobrze oceniane. Przyczynił się do poprawienia bezpieczeństwa na drogach, doprowadził do nadrobienia zaległości w rozstrzyganiu spraw przez sąd królewski dzięki swojemu czynnemu udziałowi w sprawowaniu sądownictwa. Poddani widzieli więc, że królewicz zajmuje się wymierzaniem sprawiedliwości, nie zrzucając odpowiedzialności na innych i nie zasłaniając się młodym wiekiem czy brakiem doświadczenia. Zaskarbiło mu to wielki szacunek i miłość, które później zamieniły się w przekonanie o świętości.

    Śmierć młodego księcia wzbudziła w Polsce oraz na Litwie duże poruszenie. O kanonizację starała się chrześcijańska Litwa, która mogłaby mieć swojego świętego patrona rodzimego pochodzenia, oraz sama dynastia Jagiellonów. Wśród rycerstwa polskiego i litewskiego biorącego w czasie wojny litewsko-moskiewskiej udział w wyprawie z odsieczą Połockowi w 1518 r. pojawiły się opowieści o pomocy zmarłego królewicza, który miał się pojawić na chmurze i pokazać dogodne brody na Dźwinie. Dało to Zygmuntowi Staremu dodatkowy atut w staraniach o wyniesienie brata na ołtarze. W 1602 r. Kazimierz został ogłoszony świętym, później został głównym patronem Litwy i litewskiej młodzieży oraz stał się jednym z historycznych patronów Polski. Jest patronem i orędownikiem poświęcających się służbie publicznej, wielu diecezji w Polsce i na Litwie oraz, od 1983 r., patronem miasta Radomia.

    Należy pamiętać, że mimo iż młodo zmarły Kazimierz nie miał zbyt wiele czasu, aby przysłużyć się Polsce, to jego starania i dokonania powinny zostać docenione i zapamiętane przez nas, obywateli państwa, któremu służył i którego jest patronem. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia