8. kadencja, 7. posiedzenie, 2. dzień (30-12-2015)

Oświadczenia.

Poseł Jacek Kurzępa:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Różne mamy barykady. Tak się składa, że my tutaj w Sejmie procedujemy na bardzo wysokim diapazonie emocji, ale również i potrzeby dążenia ku zmianom oczekiwanym przez Polaków, którzy z kolei mają swoje własne barykady tam, gdzie przebywają.

    Chciałbym zatem solidaryzować się z tymi mieszkańcami powiatu krośnieńskiego, ziemi lubuskiej, którzy w dniu wczorajszym stanęli w strajku okupacyjnym w szpitalu powiatowym w Krośnie Odrzańskim, są to koleżanki i koledzy pielęgniarki, położne, ratownicy medyczni, diagności, technicy medyczni, laboranci, ci wszyscy, którzy zostali i są w dalszym ciągu mamieni rozmaitymi propozycjami rozwiązań patowej sytuacji w skomercjalizowanym szpitalu prowadzonym przez spółkę ze Szczecina.

    Pikanterii sprawie dodaje fakt, że na ziemi lubuskiej będącej eksperymentem w pewnym sensie organizacji służby zdrowia skomercjalizowano przez jedną ze spółek siedem szpitali, które są w dalszym ciągu, od trzech miesięcy, w sporze zbiorowym z prowadzącym te szpitale. Wydaje się zatem, że sytuacja urosła do takiego poziomu, w którym warto byłoby poprosić służby Ministerstwa Zdrowia o to, żeby śpiesznie spróbowały zdiagnozować tę sytuację, gdyż dochodzi tam do zagrożenia bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców wielu miast ziemi lubuskiej, w tym Krosna Odrzańskiego, Gubina, Lubska, Szprotawy czy Międzyrzecza.

    Spór zbiorowy wynika m.in. z ignorowania postulatów załogi reprezentowanych przez różne związki, która w trosce o jakość swojej pracy, trosce o pacjentów nie zgadza się na proces mcdonaldyzacji opieki medycznej i żąda respektu wobec woli postępowania etycznego całego środowiska pielęgniarsko-ratowniczo-położniczego, grupy laborantów, diagnostów, techników medycznych oraz środowiska lekarskiego.

    Od lat klasycznym patowym stanem charakteryzuje się sytuacja w szpitalu powiatowym w Krośnie Odrzańskim. Stanowić może szczególny przykład błędnych rozwiązań formalno-prawno-funkcjonalnych skomercjalizowanych szpitali. Skupiają się jak w soczewce w nim m.in. następujące dysfunkcje: indolencja dotychczasowych organów prowadzących - powiatów - które straciły sterowność nie tylko nad infrastrukturą, ale także nad wpływem co do jakości pełnionych usług. Chciałbym zwrócić również uwagę na totalne uprzedmiotowienie pacjentów, traktowanie ich jako wskaźniki efektywności ekonomicznej lub jej utraty. I ostatni element: ubezwłasnowolnienie pracujących tam ludzi - personelu - którzy w lęku o utratę pracy muszą wchodzić na granice tego, co etyczne, co bezpieczne, co bezprawne, co po prostu jest szalbierstwem w wykonywaniu misji służby zdrowia publicznego.

    Wobec powyższego, solidaryzując się z tymi wszystkimi, którzy od wielu tygodni w tym powiecie i na ziemi lubuskiej walczą o swoje prawa pracownicze, ale również walczą w interesie pacjentów o jak największe bezpieczeństwo posługi medycznej, służby zdrowia na tym terenie, proszę o to, żebyście wytrwali, i apeluję do służb starostów poszczególnych powiatów, żeby zintensyfikowali prace wspomagające postulaty pracownicze, ale również środowisk pacjentów. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia