8. kadencja, 70. posiedzenie, 1. dzień (23-10-2018)
Oświadczenia.
Poseł Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony):
Oświadczenie poselskie w sprawie 100. rocznicy urodzin Bolesława Drobińskiego
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś, dnia 23 października 2018 r., obchodzimy 100. rocznicę urodzin przedostatniego dowódcy 303. Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki majora pilota Bolesława Henryka Drobińskiego.
Urodzony w 1918 r. w Ostrogu nad Horyniem polski as myśliwski II wojny światowej po ukończeniu gimnazjum zdał maturę w Dubnie, a już w 1934 r. odbył swój pierwszy lot na szybowcu Wrona w Goleszowie, nieopodal Cieszyna. 2 stycznia 1938 r. rozpoczął swoją przygodę z wojskiem, wstępując do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie.
Drobińskiemu nie było dane brać udziału w kampanii wrześniowej w 1939 r., ale razem z innymi podchorążymi ewakuował się do Rumunii. Następnie, przedostając się przez Włochy, znalazł się we Francji. Kolejnym etapem jego podróży stała się Wielka Brytania. To właśnie na Wyspach po odpowiednim przeszkoleniu wstąpił do RAF. Tam 11 września 1940 r. otrzymał też przydział do 65. Dywizjonu Myśliwskiego stacjonującego w Turnhouse.
Podczas II wojny światowej wraz z angielskimi kolegami brał czynny udział w bitwie o Wielką Brytanię. Na początku marca 1941 r. został przeniesiony do polskiego dywizjonu i rozpoczął swoją służbę między lotnikami z 303. Dywizjonu Myśliwskiego. W dywizjonie latał do 25 marca 1942 r. W tym czasie zestrzelił kilka niemieckich samolotów. 21 czerwca 1941 r. podczas operacji Circus 17, korzystając z błędu niemieckiego asa Adolfa Gallanda, Drobiński ciężko uszkodził jego samolot, zmuszając go do przymusowego lądowania.
Do latania z rodakami w Dywizjonie 303 wrócił 9 sierpnia 1942 r., a już 24 października 1942 r. zanotował na swoim koncie siódme zestrzelenie. Po powrocie do Dywizjonu 303 Bolesław Drobiński został jego dowódcą - do 31 stycznia 1946 r.
Bolesław Drobiński, major pilot Wojska Polskiego, major Królewskich Sił Powietrznych oraz as myśliwski II wojny światowej, został zdemobilizowany w 1948 r. Odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz brytyjskim Distinguished Flying Cross. Dziękuję.
Przebieg posiedzenia