8. kadencja, 71. posiedzenie, 2. dzień (08-11-2018)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji do Spraw Energii i Skarbu Państwa o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2907 i 2943).

Poseł Witold Zembaczyński:

    Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego oraz niektórych innych ustaw.

    Jak piszą wnioskodawcy, w związku z decyzją Komisji Europejskiej z dnia 8 lutego 2018 r., wydłużającą finansowanie z budżetu państwa kosztów procesu restrukturyzacji sektora górnictwa węgla kamiennego do 2023 r., konieczne stało się zaktualizowanie przepisów w ustawie z dnia 22 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015 oraz niektórych innych ustaw.

    Według wnioskodawców zmiany zawarte w projekcie nowelizacji ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego będą finansowane w ramach limitu wydatków budżetowych, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 22 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015 oraz niektórych innych ustaw. Wydłużenie okresu finansowania nie spowoduje zwiększenia wydatków w ramach limitu określonego w powyższym przepisie.

    W związku z tym bardzo proszę pana ministra o wyjaśnienie kilku wątpliwości. Po pierwsze, decyzja Komisji Europejskiej pozwala na wydłużenie do 2023 r. finansowania z budżetu państwa kosztów likwidacji kopalń, a nie kosztów restrukturyzacji sektora górnictwa. Używanie w uzasadnieniu określenia: koszty restrukturyzacji sektora górnictwa, czyli także kopalń czynnych, jest nieuprawnione, nieprecyzyjne i nie odnosi się do ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015. Ma na celu zamydlenie i zakamuflowanie faktycznej intencji dotyczącej ustawy, która została uchwalona w konkretnym celu, a mianowicie w celu finansowania likwidacji kopalni, zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.

    Po drugie, przedstawiona propozycja zmiany art. 8a ust. 3 wprowadza w stosunku do aktualnego brzmienia niebezpieczny precedens, gdyż definiuje proces likwidacji kopalń jako proces likwidacji jedynie infrastruktury dołowej, a wszystkie działania dotyczące infrastruktury powierzchniowej określa mianem działań wykonywanych po zakończeniu likwidacji. Taki zapis jest w zasadzie próbą ominięcia terminów zakończenia likwidacji kopalń wskazanych w programie likwidacji. Pozwala on na wydłużenie likwidacji kopalń, odsunięcie na bliżej nieokreślony termin, co w konsekwencji nie pozostanie bez wpływu na całkowity koszt likwidacji kopalń.

    Przez likwidację kopalni należy rozumieć likwidację infrastruktury zarówno dołowej, jak i powierzchniowej, łącznie ze sprzedażą zbędnego majątku, lub przekazanie niektórych gruntów lub obiektów np. na potrzeby gmin. Jedynym kosztem, który jest trudny do określenia, jest koszt szkód górniczych, gdyż są one trudne do oszacowania, bo mogą się ujawnić nawet do kilku lat po zakończeniu likwidacji. Jest to m.in. koszt pompowania wody w celu niedopuszczenia do powstawania zalewisk i podtopień sąsiednich kopalń. Dlatego należy rozgraniczyć środki finansowe na likwidację kopalń od środków niezbędnych do pokrycia kosztów szkód górniczych i pompowania wody.

    Bardzo proszę o uwzględnienie tego stanowiska przez pana ministra w dalszym procesie legislacyjnym dotyczącym tej ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia