8. kadencja, 73. posiedzenie, 2. dzień (06-12-2018)

30. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Rady Ministrów z realizacji ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci w latach 2016-2017 (druk nr 2945) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 2974).

Poseł Ryszard Wilczyński:

    Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szczerze doceniając efekt społeczny programu 500+, chciałbym skupić się na efekcie demograficznym. Przyrost liczby urodzeń, o którym tutaj mówimy, w roku 2017 r. wyniósł 24 tys. urodzeń. Nakład budżetu państwa, jeśli chodzi o ten wynik, wyniósł 1 mln zł na każde dziecko. W tym roku będzie gorzej, bo nie osiągniemy 402 tys. urodzeń, będzie ich 390 tys. A więc widać, że jesteśmy poza górką. Należałoby spojrzeć prawdzie prosto w oczy. Prosta zastępowalność pokoleń oznaczałaby liczbę urodzeń na poziomie 585 tys. To oznacza, że musimy wykonać jakiś manewr, mieć plan B dotyczący czynnika demograficznego. Padło to w sprawozdaniu komisji: problemem jest pierwsze dziecko. Powtarzamy to od dawna: problemem jest narodzenie się pierwszego dziecka.

    (Poseł Urszula Rusecka: Nic nie zrobiliście od dawna.)

    Trzeba pomyśleć o impulsie, aby to pierwsze dziecko się pojawiło i pojawiło się wcześniej, a nie po 30. roku życia kobiety.

    A więc moje pytanie jest o plan B, bo wyraźnie widać, że ten efekt demograficzny, który chcecie państwo osiągnąć, jest za płytki i nie spowoduje (Dzwonek) znaczącej zmiany sytuacji demograficznej Polski. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia