8. kadencja, 73. posiedzenie, 2. dzień (06-12-2018)

Oświadczenia.

Poseł Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie poselskie w sprawie 95. rocznicy śmierci Gustawa Kuchinki. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś, 6 grudnia 2018 r. obchodzimy 95. rocznicę śmierci podpułkownika Sztabu Generalnego cesarskiej i królewskiej armii, generała brygady Wojska Polskiego, Gustawa Kuchinki.

    Urodzony 17 marca 1875 r. w Czerniowcach. Początkowo kształcił się w Koszycach, a od 1895 r. uczęszczał do Wojskowej Szkoły Realnej w Hranicach Morawskich. W 1900 r. ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu. Uzyskał stopień oficera artylerii austriackiej. Od 1903 do 1905 r. był dowódcą batalionu, potem został instruktorem w szkole kadetów. W 1908 r. został kapitanem l. klasy i profesorem Wojskowej Akademii Technicznej w Wiedniu.

    Gustaw Kuchinka odbył wiele podróży naukowych, m.in. do Serbii, Turcji oraz Bułgarii. W czasie I wojny światowej Kuchinka pełnił funkcję dowódcy kombinowanego batalionu artylerii w porcie bazie Pola. W 1915 r., obejmując również stanowisko dowódcy dywizjonu artylerii ciężkiej, walczył w Karpatach, gdzie został ranny. Po wyleczeniu ran został dowódcą odcinka na froncie włoskim. W 1916 r. został awansowany do stopnia pułkownika. Po tym objął dowództwo nad pułkiem artylerii ciężkiej na Wołyniu i w Rumunii. W 1918 r. ponownie walczył na froncie włoskim. 8 grudnia tego samego roku został przyjęty do Wojska Polskiego, gdzie mianowano go szefem Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego ˝Łódź˝. 29 maja dwa lata później został zatwierdzony w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem l kwietnia 1920 r. i 2. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 25 września 1921 r. Kuchinka objął dowództwo nad 27. Dywizją Piechoty w Kowlu. Rok później został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem l czerwca 1919 r. w korpusie generałów. W listopadzie 1923 r. został słuchaczem na I Kursie w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Był wszechstronnie wykształcony, znał 5 języków.

    Podpułkownik zmarł nagle 6 grudnia 1923 r. w czasie trwania kursu. Pochowano go na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

    Gustaw Kuchinka został również odznaczony - 2 maja 1923 r. nadano mu Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia