8. kadencja, 74. posiedzenie, 1. dzień (12-12-2018)
3. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (druk nr 3088).
Poseł Mirosław Suchoń (tekst niewygłoszony):
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko Nowoczesnej w sprawie komisyjnego projektu ustawy o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw, ujętego w druku nr 3088.
Szanowni Państwo! Zgodnie z uzasadnieniem przedstawionym Wysokiej Izbie komisyjny projekt ustawy o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw stanowi wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt K 17/14.
W związku z treścią przytoczonego przeze mnie rozstrzygnięcia konieczne jest dostosowanie przepisów szeregu ustaw w zakresie określenia granic przeszukania oraz w zakresie uprawnień funkcjonariuszy do dokonywania kontroli osobistej do standardów konstytucyjnych zagwarantowanych w art. 41 ust. l, w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 oraz w art. 45 ust. l i w art. 77 ust. 2 konstytucji.
Wysoka Izbo! Do pełnego zrozumienia, rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego konieczne jest krótkie przytoczenie zapisów konstytucji, na których oparł się trybunał. Otóż art. 41 ust. l konstytucji zapewnia każdemu nietykalność osobistą i wolność osobistą. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach określonych w ustawie oraz w trybie tam określonym. Ponadto na podstawie art. 47 konstytucji każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Natomiast ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, cytując wprost art. 31 ust. 3 konstytucji, mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla zapewnienia jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Jednocześnie ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Należy dodać, iż zgodnie ze standardami określonymi w art. 45 ust. l konstytucji każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 77 ust. 2 konstytucji, ustawa nie może nikomu zamykać sądowej drogi dochodzenia naruszonych wolności lub praw.
Szanowni Państwo! W duchu przytoczonych przeze mnie przepisów Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 219 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego oraz art. 44 § 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w zakresie, w jakim przewiduje przeszukanie osoby, nie określając granic tego przeszukania, jest niezgodny z art. 41 ust. l i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji. Ponadto trybunał orzekł, iż przepisy ustaw o Policji, o Straży Granicznej, o strażach gminnych, Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Biurze Ochrony Rządu, które już utraciły moc prawną w zakresie, w jakim uprawniają funkcjonariuszy, strażników gminnych i żołnierzy do dokonywania kontroli osobistej, nie określając granic tej kontroli, są niezgodne z art. 41 ust. l i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji, a w zakresie, w jakim nie przewidują sądowej kontroli zgodności z prawem dokonywania kontroli osobistej, są niezgodne z art. 45 ust. l i art. 77 ust. 2 konstytucji.
Wysoka Izbo! Wolności i prawa zapisane na kartach konstytucji związane są z najbliższymi wartościami przyrodzonej i niezbywalnej godności osoby ludzkiej. Konstytucja stwierdza, iż jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona są obowiązkiem władz publicznych. Właściwe prawne zabezpieczenie praw konstytucyjnych w przypadku przeszukania oraz dokonywania kontroli osobistej jest w związku z tym konieczne i jest obowiązkiem parlamentu.
Szanowni Państwo! Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko oraz fakt, iż projekt ustawy wypełnia nałożone na parlament obowiązki w zakresie realizacji rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzam, że wymaga on debaty merytorycznej, i w imieniu Nowoczesnej wnoszę o skierowanie projektu do dalszych prac w komisji. Dziękuję.
Przebieg posiedzenia