8. kadencja, 74. posiedzenie, 1. dzień (12-12-2018)

9. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2988 i 3065).

Poseł Tomasz Ławniczak:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw, druki nr 2988 oraz 3065.

    Podstawowym powodem przedstawienia przez rząd projektu nowelizacji ustawy Prawo lotnicze jest konieczność dostosowania prawa krajowego do przepisów przyjętych przez różne organy Unii Europejskiej. Dotyczy to dostosowania naszego prawa do aż 23 aktów prawnych Wspólnoty. Zakres merytoryczny ustawy obejmuje takie obszary problemów, jak zagadnienia ogólne lotnictwa, problemy lotnisk, ochronę lotnictwa cywilnego, operacje lotnicze, personel lotniczy, prawa pasażerów, technikę lotniczą, transport lotniczy, zarządzanie bezpieczeństwem czy żeglugę powietrzną.

    Projekt wprowadza aż 167 zmian do ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze, przy czym niektóre z nich są mocno rozbudowane, zawierają zupełnie nowe rozdziały, a ponadto dokonuje zmian w czterech innych ustawach: o Straży Granicznej, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o środkach ochrony roślin oraz o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

    Trudno w krótkim czasie ustosunkować się do szczegółowej zawartości nowych zapisów. Powiem tylko, że zapewne dla pasażerów będzie ważne wprowadzenie instytucji rzecznika praw pasażera powoływanego na 5 lat w celu szybszego pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich, w tym dochodzenia swoich roszczeń bez odwoływania się do sądów powszechnych, gdzie sprawy ciągną się bardzo długo.

    Zupełnie nowy rozdział w ustawie wprowadza przepisy o postępowaniu reklamacyjnym, co zwiększa szanse na polubowne załatwienie znacznej części tego typu spraw. Projekt ustawy określa też termin przedawnienia roszczeń majątkowych pasażera lotniczego do 1 roku od wykonania lotu. Jednocześnie ujednolica to w tym wypadku prawo europejskie z orzecznictwem i argumentacją Sądu Najwyższego w Polsce.

    Projekt reguluje też inne obszary, np. wyznacza graniczne wysokości stawek opłat lotniczych, których nie będzie mógł przekroczyć minister do spraw transportu przy ich określaniu w rozporządzeniu. Następnie reguluje czas pracy załóg śmigłowców oraz śmigłowców służby ratownictwa medycznego, zapewniając im 24 godziny wypoczynku. Zmienia definicję służby ochrony lotnictwa, czyniąc tym samym przejrzystym system ochrony lotnictwa cywilnego, włącznie z możliwością ujęcia i przekazania Policji lub Straży Granicznej osób zakłócających porządek publiczny przez formację ochronną. Oczywiście całość obowiązków dotyczących nadzoru i kontroli bezpieczeństwa jest pozostawiona organowi zarządzającemu lotniskiem.

    Ustawa zawiera cztery załączniki opisujące w formie tabelarycznej sankcje m.in. za naruszenie przepisów europejskich w sprawach podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego czy za naruszenie zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty.

    Art. 18 gwarantuje utrzymanie w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych aż do wydania nowych rozporządzeń, nie później jednak niż do 18 miesięcy od wejścia w życie ustawy nowelizującej, z wyjątkiem dwóch przepisów art. 1, które wejdą w życie od 1 stycznia 2019 r. Powoduje to, że nie będzie luki prawnej w przepisach wykonawczych do ustawy.

    Projekt oczywiście jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, jest to praktycznie implementacja rozwiązań europejskich w Polsce.

    Panie i Panowie! Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość będzie głosował za przyjęciem przedstawionego Wysokiej Izbie projektu.

Przebieg posiedzenia