8. kadencja, 74. posiedzenie, 2. dzień (13-12-2018)

21., 22. i 23. punkt porządku dziennego:

   21. Sprawozdanie Rady Ministrów z realizacji ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w 2015 r. (druk nr 938) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 1278).
   22. Sprawozdanie Rady Ministrów z realizacji ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w 2016 r. (druk nr 1894) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 2082).
   23. Sprawozdanie Rady Ministrów z realizacji ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w 2017 r. (druk nr 2940) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 2973).

Poseł Małgorzata Zwiercan (tekst niewygłoszony):

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko dotyczące dyskusji nad sprawozdaniami Rady Ministrów z realizacji ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 w latach 2015, 2016 i 2017.

    Niestety żyjemy w czasach, w których więzy rodzinne nie są tak mocne jak kiedyś. Młodzi ludzie często mieszkają z dala od swoich rodzin, a dziadkowie, czy przez wzgląd na tę odległość, czy przez pracę zawodową, do której też jako państwo zachęcamy, nie mają możliwości udzielenia swoim dzieciom wystarczającej pomocy w opiece nad wnukami. Jesteśmy również społeczeństwem starzejącym się i choć jest to przede wszystkim skutek tego, że żyjemy coraz dłużej, to nie można zapominać także o tym, że w naszym społeczeństwie rodzi się coraz mniejsza liczba dzieci.

    Konieczne jest podejmowanie takich działań, które sprzyjać będą wzrostowi liczby urodzeń, które zwiększać będą poczucie szeroko rozumianego bezpieczeństwa w rodzinach, pomagać w łączeniu pracy zawodowej z rodzicielstwem i w efekcie przekładać się na podejmowanie decyzji o powiększeniu rodziny. Istotną rolę odgrywa w tym wszystkim instytucjonalna opieka nad dziećmi do lat 3 i ważne jest, by rozwijała się ona prężnie i aby jej dostępność i forma odpowiadały zapotrzebowaniu. Jak możemy zauważyć, z przedstawionych sprawozdań wynika, że dzięki konsekwencji w działaniach oraz współpracy nie tylko z samorządami, ale również z podmiotami prywatnymi zakładane w ustawie o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz w ˝Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju˝ cele są sukcesywnie realizowane. Przede wszystkim zwiększa się liczba placówek i liczba miejsc opieki. W 2015 r. funkcjonowało 3 tys. placówek z 84 tys. miejsc. W 2017 r. placówek było już 3,5 tys., a miejsc dla dzieci - 98,5 tys. W 2015 r. opieką instytucjonalną było objętych 10% dzieci, w 2017 r. - 19%. To imponujący wzrost osiągnięty przede wszystkim dzięki zwiększonym - ze 151 mln zł do 500 mln zł - środkom finansowym na ten cel, z czego 250 mln zł pochodziło z budżetu państwa.

    Żłobki, kluby dziecięce, dzienni opiekunowie czy możliwość zatrudnienia niani na podstawie umowy uaktywniającej - oferta dla rodziców jest szeroka i wciąż się poszerza. Jedne formy opieki rozwijają się szybciej, inne wolniej, w zależności od zapotrzebowania oraz chęci, jednak ten rozwój jest i ufam, że on będzie postępował.

    Fakty i liczby przedstawione w omawianych sprawozdaniach mówią same za siebie. Rząd Zjednoczonej Prawicy 3 lata temu szedł do wyborów z hasłami polityki prorodzinnej na swoich sztandarach. Dane z tych sprawozdań jednoznacznie świadczą o tym, że nie były to tylko hasła, a plan konkretnych działań, który jest konsekwentnie realizowany.

Przebieg posiedzenia