8. kadencja, 75. posiedzenie, 1. dzień (28-12-2018)

Oświadczenia.

Poseł Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie poselskie w sprawie 105. rocznicy urodzin Władysława Pilawskiego

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 29 grudnia 2018 r. obchodzimy 105. rocznicę urodzin pułkownika pożarnictwa i członka ruchu oporu podczas II wojny światowej Władysława Pilawskiego.

    Urodził się on w 1913 r. w Czarnkowie. Pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych i pożarniczych - jego ojciec był prezesem Ochotniczej Straży Pożarnej w Czarnkowie. Władysław Pilawski w 1933 r. po zdaniu matury postanowił zostać zawodowym oficerem straży pożarnej. W latach 1933-1934 odbył służbę w Dywizyjnym Korpusie Podchorążych Rezerwy poznańskiego 57. pułku piechoty. Później powrócił do Czarnkowa, gdzie wstąpił do tamtejszego OSP. W latach 1935-1936 odbył szereg kursów przygotowujących dla zawodowych oficerów pożarnictwa. W tym czasie pełnił funkcję inspektora powiatowego straży pożarnej w Czarnkowie, a następnie w Krotoszynie. W 1937 r. został awansowany na młodszego inspektora. Od 1939 r. był zatrudniony jako referent ds. szkolenia i techniki pożarniczej w okręgu wojewódzkim Związku Straży Pożarnych w Poznaniu. Jeszcze tego samego roku w ramach mobilizacji został skierowany do ośrodka zapasowego 14. Wielkopolskiej Dywizji Piechoty do wsi Sójki. We wrześniu 1939 r. dowodził plutonem 55. Poznańskiego Pułku Piechoty. Po zakończeniu kampanii wrześniowej wyjechał do Generalnego Gubernatorstwa w poszukiwaniu pracy. W 1940 r. został skierowany do Lublina, gdzie objął stanowisko zastępcy instruktora pożarniczego dystryktu. Tam rozpoczął działalność konspiracyjną, był członkiem Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej oraz Strażackiego Ruchu Oporu ˝Skała˝. W 1943 r. jako szef kursu oficerów pożarnictwa został oddelegowany do Centralnej Szkoły Pożarniczej w Warszawie.

    W 1944 r. został aresztowany przez Niemców i był przesłuchiwany, ostatecznie jednak zwolniono go. Wobec zwiększenia nadzoru niemieckiego nad działalnością straży pożarnych Pilawski przeniósł się najpierw do Piotrkowa Trybunalskiego, a następnie do Krakowa. Po zakończeniu wojny został skierowany do Poznania, gdzie pełnił funkcję zastępcy komendanta Zawodowej Straży Pożarnej. W 1950 r. objął stanowisko zastępcy komendanta głównego straży pożarnych ds. technicznych. 3 lata później był dwukrotnie aresztowany i przesłuchiwany przez Służbę Bezpieczeństwa. W 1958 r. reprezentował Polskę na kongresie Międzynarodowego Komitetu Technicznego Prewencji i Zwalczania Pożarów CTIF w Wiedniu.

    Za zasługi Władysław Pilawski był wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Medalem ˝Za udział w wojnie obronnej 1939˝ oraz odznaczeniami lokalnymi i międzynarodowymi. W 1988 r. został wpisany do Honorowej Księgi Zasłużonych dla Ochrony Przeciwpożarowej. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia