8. kadencja, 77. posiedzenie, 3. dzień (20-02-2019)

15. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej (druki nr 3118 i 3124).

Poseł Radosław Lubczyk:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Nowoczesna mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej, druk nr 3118.

    Kiedy procedowaliśmy nad tą ustawą na posiedzeniu komisji, nie mieliśmy zastrzeżeń do zmian zachodzących w jej treści, ponieważ wynikają one z potrzeby dostosowania krajowych przepisów do prawa Unii Europejskiej. Istotne jest, że zmiany obejmują m.in.: rozszerzenie obowiązku uzyskiwania unijnych świadectw zdolności żeglugowej na armatorów określonych kategorii statków morskich; możliwość uzyskania przez armatora prowadzącego działalność w Polsce uzupełniającego unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, uprawniającego do żeglugi po śródlądowych drogach wodnych Unii Europejskiej, w których wprowadzono dodatkowe wymagania techniczne dla statków; przyznanie osobom zainteresowanym uprawnienia do wglądu do unijnego świadectwa zdolności żeglugowej; zmiany nazwy świadectw zdolności żeglugowej ze wspólnotowych świadectw na unijne świadectwa zdolności żeglugowej; ustalenie nowych wymagań i procedur dotyczących ustalenia instytucji klasyfikacyjnych.

    W szczególności chciałbym jednak zwrócić uwagę na nowe opłaty wnoszone na konto urzędów żeglugi śródlądowej, ponieważ ich katalog rozszerza się. Tworzy się bowiem opłaty za: wydanie, przedłużenie i odnowienie uzupełniającego unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, odnowienie unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, przedłużenie tymczasowego unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, duplikat uzupełniającego lub tymczasowego unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, wyciąg lub odpis unijnego świadectwa zdolności żeglugowej. W miarę możliwości chcielibyśmy wiedzieć, jaki spodziewany zysk z wpływów z powyższego katalogu przewiduje się w skali roku i czy mówimy tu o sytuacjach pojedynczych, czy jest to jednak większa skala.

    Zastanawia nas też wysokość kar pieniężnych nakładanych na instytucję klasyfikacyjną - mowa tu o karze do 100 tys. zł za brak zawiadomienia w określonym terminie ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej o każdej zmianie powodującej niespełnienie niezbędnych wymagań do wykonywania funkcji uznanej instytucji klasyfikacyjnej lub o braku niezwłocznego przekazania wszelkich informacji i dokumentów potwierdzających niespełnienie tych wymagań oraz dalszym wykonywaniu zadań uznanej instytucji klasyfikacyjnej, o karze za brak realizacji obowiązku informacyjnego w zakresie zmiany nazwy lub adresu przez instytucję klasyfikacyjną, za utrudnienie lub uniemożliwienie rozpoczęcia lub przeprowadzenia kontroli instytucji klasyfikacyjnej w zakresie niespełnienia przez nią wymagań - oraz kar dla armatorów statków - za brak informacji o zezłomowaniu statku oraz informacji w zakresie zmian nazwy, armatora, rejestracji statku lub portu macierzystego, brak informacji w zakresie zmiany parametrów technicznych statku podlegających wpisowi do unijnego świadectwa zdolności żeglugowej, których zmiana może doprowadzić do powstania zagrożenia bezpieczeństwa w żegludze śródlądowej.

    Mamy pytania dotyczące wpływów z powyższych sankcji. Nie mamy wątpliwości, że wysokie kary za przewinienia mogące prowadzić do powstania zagrożenia bezpieczeństwa w żegludze śródlądowej są słuszne, jednak chcielibyśmy jako klub dowiedzieć się, czy udokumentowano do tej pory przypadki rażącego naruszenia przepisów bezpieczeństwa w powyższych aspektach i o jakich wpływach do budżetu państwa w skali roku możemy mówić.

    Jako że celem proponowanej ustawy jest implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 14 września 2016 r. ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej, która zakłada ustanowienie wymagań technicznych niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa jednostek żeglujących po śródlądowych drogach wodnych Unii Europejskiej, nie widzimy zastrzeżeń co do jej przyjęcia przez Sejm. Jako że jedynym środkiem służącym wdrożeniu tych wymagań jest droga ustawowa, jako klub będziemy głosować za przyjęciem tej ustawy. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia