8. kadencja, 77. posiedzenie, 4. dzień (21-02-2019)

52. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w 100. rocznicę debiutu i 50. rocznicę śmierci Kazimierza Wierzyńskiego (druki nr 3184 i 3225).

Poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska:

    Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! To bardzo dobrze, że dzisiaj, w dniu języka ojczystego mamy przyjemność debatować nad uchwałą poświęconą Kazimierzowi Wierzyńskiemu. Tak się czasem szczęśliwie składa, tak jak się teraz szczęśliwie złożyło z rozpatrywaniem tego projektu uchwały, że komisja kultury, choć właściwie nie tak często, ma okazję zajmować się postaciami i zjawiskami rzeczywiście bezpośrednio z tą kulturą związanymi. Tym razem tak było. I myślę, że stąd właśnie powszechna zgoda na poparcie tej uchwały.

    Rzeczywiście Kazimierz Wierzyński miał szansę być na równi z innymi swoimi kolegami z grupy skamandrytów być ceniony, noszony na rękach, hołubiony, bo tak było z większością pozostałych. On jednak był wypychany z masowej wyobraźni, być może właśnie trochę z powodu nie tylko jego liryków, ale także jego działalności czy zaangażowania politycznego, bo takie było.

    Można by dużo mówić, a 3 minuty to troszkę za mało, zresztą pani poseł sprawozdawca znakomicie jego postać i twórczość przedstawiła, więc ja, jeżeli państwo pozwolicie, jako takie memento, odczytam fragment jednego z wierszy Kazimierza Wierzyńskiego, który, jak myślę, warto i dzisiaj sobie brać do serca: ˝Nie mów o Polakach i Żydach,/ To pole minowe./ Nie mów o Polakach i Ukraińcach,/ To pole minowe./ Nie mów o Polakach i Czechach,/ To pole minowe./ Nie mów o Polakach i Litwinach,/ To pole minowe./ Nie wstępuj na pole minowe,/ Wylecisz w powietrze./ Są jeszcze inne,/ Na które wstąpiliśmy przedtem,/ I także nie ma o czym gadać./ Tak było dawniej,/ Tak jest teraz,/ I tak będzie zawsze/ Póki będziemy paść się/ na łące zacietrzewionych osłów˝.

    I z tym słowem Kazimierza Wierzyńskiego w 100-lecie jego debiutu, w 50. rocznicę śmierci chciałam Wysoką Izbę zostawić i ucieszyć się, że możemy taką uchwałę podjąć. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia