8. kadencja, 77. posiedzenie, 4. dzień (21-02-2019)

Oświadczenia.

Poseł Jacek Wilk:

    Dziękuję, panie marszałku.

    Wysoka Izbo! Niedawno zakończył się w Polsce szczyt bliskowschodni, który, jak się okazało, był szczytem wymierzonym przeciwko Iranowi. Dowiedzieliśmy się, iż chodzi w nim o to, aby przygotować tak naprawdę wojnę przeciwko temu państwu. Ale przy okazji tego szczytu dowiedzieliśmy się także o innej rzeczy. Sekretarz stanu Mike Pompeo wyraził bardzo jasne żądanie wręcz pod adresem rządu polskiego, aby strona polska przygotowała specjalne ustawodawstwo dotyczące tego, aby zwrócić tzw. mienie bezspadkowe z ery Holocaustu.

    Szanowni Państwo! Sprawa wraca niestety jak bumerang, ponieważ mniej więcej rok temu Kongres Stanów Zjednoczonych, najpierw Senat, a potem Izba Reprezentantów, przyjął ustawę 447, która dotyczy właśnie tzw. mienia bez spadkobierców, które to mienie ma być przedmiotem restytucji w krajach, do których będzie się odnosić, m.in. do Polski.

    Trzeba po raz kolejny przypomnieć, że tego typu prawo w Polsce nie ma racji bytu, ponieważ zgodnie z polskim prawem mienie bez spadkobierców przechodzi na własność Skarbu Państwa i tylko specjalne ustawodawstwo, wyjątkowe, sprzeczne z naszym porządkiem prawnym musiałoby tutaj zmienić nasze prawo na tyle, aby umożliwić taką restytucję. Trzeba też przypomnieć po raz kolejny, że mamy umowę międzynarodową między Polską a Stanami Zjednoczonymi z 1960 r., która uregulowała kwestię odszkodowań za mienie obywateli amerykańskich, które zostało w Polsce znacjonalizowane lub w jakikolwiek inny sposób wywłaszczone. Innymi słowy, te żądania, które po raz kolejny zostały wysunięte przez Mike’a Pompeo, a które wynikają wprost z ustawy 447, nie mają żadnych podstaw i nie ma żadnych podstaw, aby tworzyć szczególne ustawodawstwo w tym kierunku. Trzeba także wspomnieć porozumienie między Izraelem a rządem RFN z 1952 r., w którym rząd Niemieckiej Republiki Federalnej zobowiązał się do tego, aby wypłacić Izraelowi odszkodowania właśnie za mienie bez spadkobierców zostawione na tych terenach, które okupowała III Rzesza.

    Niestety po raz kolejny rząd polski zignorował te sprawy, uznał, że problemu nie ma, że to Polski nie dotyczy, a po raz kolejny chyba dzisiaj, jeśli dobrze pamiętam, pani ambasador Mosbacher znowuż powtórzyła to, że Polska musi takie ustawodawstwo niestety przyjąć.

    Wobec tego myśmy ostrzegali mniej więcej rok temu, że tak to się może skończyć, że będą kolejne kroki, że ten proces będzie postępował. Rząd polski niestety to zignorował i uważa, że problem nie istnieje. Ale niestety jest on konsekwentnie realizowany przez stronę amerykańską i trzeba temu w końcu położyć kres.

    Dlatego stanowczo wzywam polski rząd, aby w końcu powiedział stronie amerykańskiej jasno i definitywnie, że, po pierwsze, kwestia ta została uregulowana na podstawie umowy z 1960 r., po drugie, jest umowa między Izraelem a Niemiecką Republiką Federalną z 1952 r., i po trzecie, Polska nie będzie zmieniać ustawodawstwa w ten sposób, aby tworzyć wyjątkowe, niespotykane zasady dotyczące tylko pewnej określonej grupy, która miałaby zyskać na tym, iż polscy obywatele stracili życie - bo to byli przecież polscy obywatele - na skutek działań wrogiego państwa, na skutek działań III Rzeszy. Przypominam jeszcze raz: to byli polscy obywatele i to ich sprawa dotyczy, i to Polska ma w tej sprawie najwięcej do powiedzenia, to my najwięcej straciliśmy. Krótko mówiąc, trzeba głośno powiedzieć, że w Polsce ustawa 477 nie będzie realizowana, i do tego wzywam rząd Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia