8. kadencja, 77. posiedzenie, 4. dzień (21-02-2019)

40. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 3199 i 3241).

Poseł Marek Hok:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska przedstawić stanowisko dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw.

    Jak sama nazwa wskazuje, projekt zawiera zmiany będące w szeregu zmian istotnych dla systemu opieki zdrowotnej. Dotyczy on zmian w zakresie aż sześciu ustaw: ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ustawy o izbach aptekarskich, ustawy Prawo farmaceutyczne, ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ustawy zwanej dalej ustawą o jawności informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa, ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

    Jest to bardzo szeroki zakres zmian, dlatego też jako członkowie naszego klubu próbowaliśmy prosić o powołanie podkomisji, która zajęłaby się tak szeroką legislacją. Próbowaliśmy również proponować zmianę procedowania, aby przenieść pewne ustawy do osobnego procedowania. Nie uzyskaliśmy na to aprobaty. W związku z tym w tej olbrzymiej gamie zmian praktycznie 4/5 dotyczy utworzenia korpusu kontrolerskiego przez prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

    To oznacza, że wracamy do centralizacji, ponieważ kontrolerzy również prowadzili te kontrole od samego początku funkcjonowania funduszu zdrowia w wojewódzkich oddziałach funduszu. Centralizacja powoduje powrót do zarządzania odgórnego i likwidację tych wydziałów. Pracownicy oddziałów wojewódzkich, którzy zajmowali się kontrolą, będą z mocy ustawy przez najbliższe 2 lata bezpośrednio podlegali prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia. Kontrolerzy, którzy będą chcieli dalej pełnić tę funkcję, po 2 latach będą musieli zdawać egzaminy. Jednak dotyczy to tylko i wyłącznie tych, którzy są pracownikami centrali, w związku z tym nowe osoby, które chciałyby przystąpić do konkursu, nie będą miały takiej możliwości. Poza tym kontrolerzy będą dokonywali również oceny jakości świadczeń medycznych. Nie ma wymogu wśród kontrolerów, żeby to były osoby, które mają wykształcenie medyczne, w związku z tym należy podać w wątpliwość ocenę jakości usług medycznych przez kontrolerów, którzy nie mają wykształcenia medycznego. Czas trwania kontroli będzie ograniczony dla każdego zakładu w ramach jednego 12-miesięcznego wymiaru kalendarzowego. W ustawie jest zapisane, że ta kontrola nie będzie mogła być dublowana, ale wiemy doskonale, że minister zdrowia w każdym momencie, na każdym etapie postępowania może udać się do podmiotów medycznych z osobistą kontrolą, więc ta możliwość dublowania niestety będzie istniała.

    W tej ustawie brak jest również zapisów dotyczących kosztów, które będą ponoszone w związku z podjęciem funkcji kontrolerów. Nie wiemy, czy koszty związane z powołaniem tego korpusu przełożą się na zmniejszenie ilości środków na finansowanie działań leczniczych. Myślę, że to jest tylko jeden z elementów.

    Kolejnym elementem nowelizacji tych ustaw jest wprowadzenie możliwości świadczenia nocnej i świątecznej pomocy przez ogólnopolskie szpitale państwowe. Powracamy znowu do tego molochu, który funkcjonował już w latach 60. i 70. w ochronie zdrowia, gdzie w ramach jednego dużego zakładu opieki zdrowotnej działały właściwie wszystkie podmioty. Myślę, że możliwość wprowadzania tej nocnej i świątecznej opieki ma służyć nie tylko poprawie jakości usług świadczonych przez lekarzy, lecz także odciążeniu izb przyjęć i szpitalnych oddziałów ratunkowych obciążonych przez nadmiar pacjentów i kolejki. Nie ma tutaj więc dbałości o jakość świadczeń, celem jest skrócenie kolejek na izbach przyjęć i SOR-ach.

    W ustawie są oczywiście zapisy odnoszące się do SOR-ów, które popieramy i popieraliśmy w trakcie prac w komisji. Mówią one o trybie obsługi pacjenta, tzw. TOPSOR-ze, segregacji medycznej i o tym, w jaki sposób pacjenci na SOR-ze będą oczekiwali na świadczenia medyczne. Wprowadza się pięć kategorii czasu oczekiwania: od natychmiastowego do bardzo skróconego.

    W ustawie jest również zapis dotyczący rozszerzenia definicji lekarza medycyny ratunkowej, ponieważ do 2020 r. mieliśmy być już leczeni wyłącznie przez lekarzy tego systemu. Wprowadza się także dyżury ostre i nieostre. My również mówiliśmy o zasadności tych zapisów i opowiadaliśmy się za częścią tych zmian, ale ponieważ (Dzwonek) są one tak szerokie i niekonsekwentne, popieramy tylko niektóre z nich.

    Ponieważ gros tych zapisów powoduje chaos w ustawie, wstrzymamy się od głosowania. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia