8. kadencja, 82. posiedzenie, 1. dzień (12-06-2019)

5. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy o pracowniczych programach emerytalnych (druki nr 3413 i 3445).

Poseł Joanna Frydrych:

    Dziękuję.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Celem projektowanej ustawy jest implementacja przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 14 grudnia 2014 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Rosnąca mobilność pracowników, a także coraz częstsze świadczenie pracy w innych państwach Unii Europejskiej wiążą się z koniecznością dostosowania zakładowych form długoterminowego oszczędzania. Jednak polski rząd, z góry niechętny integracji europejskiej, nie prezentuje zaangażowania w stworzenie ram prawnych pozwalających na realne sprostanie wymogom działalności transgranicznej funduszy emerytalnych.

    Od wprowadzonych rozwiązań należy oczekiwać, że poprawią one dostęp uczestników i potencjalnych uczestników pracowniczych programów emerytalnych do rzetelnej informacji o grupowych formach oszczędzania, a co za tym idzie - przyczynią się do podejmowania bardziej świadomych decyzji przez zainteresowanych. Jednak i w tym aspekcie widać, że rząd nie przywiązuje należytej wagi do wyzwań związanych z mobilnością pracowników. Przygotowana regulacja jest niezbędnym minimum pozornie transponującym do polskiego porządku prawnego przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady. Wobec wyzwań dotyczących zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących można by oczekiwać od polskich władz znacznie więcej.

    Proponowane rozwiązanie nie pozwoli na przenoszenie oszczędności emerytalnych zgromadzonych przez Polaków w innych państwach. Nie sprawi, że kilka milionów Polaków, którzy korzystają ze wspólnego rynku pracy Unii Europejskiej, będzie mogło przenieść swoje środki, samodzielnie wypracowane, do funkcjonujących w Polsce produktów emerytalnych. Uregulowanie spraw związanych z przemieszczaniem się pracowników na wspólnym rynku pracy i skutkami tego dla systemu ubezpieczeń emerytalnych o charakterze pracowniczym oraz dla programów pracowniczych jest jednym z głównych wyzwań dla władz publicznych. W przeciwnym razie wielu Polaków może nigdy nie skorzystać z zarobionych pieniędzy.

    Szanowny Panie Ministrze! Czy projekt ustawy, na którego przyjęcie rząd miał ponad 3 lata, nie może być bardziej dopracowany? 19 stycznia 2019 r. upłynął termin przewidziany na przyjęcie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy. Biuro Legislacyjne zgłosiło kilkadziesiąt poprawek, a państwo nie chcieliście nawet wysłuchać legislatorów, żądając przedstawienia poprawek na piśmie. W tym miejscu przypomnę, że to Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje funkcja kontrolna rządu, a nie odwrotnie, a Biuro Legislacyjne czuwa nad prawidłowością uchwalanych przepisów. Nieudolne dostosowanie ustawy do przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady, w pośpiechu i bez wysłuchania uwag merytorycznych, powoduje, że uzyskujemy bubel prawny, który wymaga wielu poprawek.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z uwagi na to, że ustawa jest potrzebna i upłynął już termin przewidziany na wprowadzenie tych przepisów, decyzja w sprawie ewentualnego poparcia projektu omawianej ustawy zostanie podjęta po drugim czytaniu i po dokonaniu oceny dalszego procedowania nad projektem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia