8. kadencja, 82. posiedzenie, 2. dzień (13-06-2019)

29. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Romana Ingardena (druki nr 3419 i 3439).

Poseł Sprawozdawca Jacek Świat:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Romana Ingardena. Projekt został przedstawiony w druku nr 3419.

    Szanowni Państwo! W przyszłym roku przypada 50. rocznica śmierci Romana Ingardena, wybitnego filozofa, niektórzy twierdzą, że najwybitniejszego polskiego filozofa i na pewno niezwykłego intelektualisty. Senat Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym prof. Ingarden był związany, wystąpił z inicjatywą, by tę okrągłą rocznicę uświetnić, aby rok 2020 otrzymał miano Roku Romana Ingardena. Ten pomysł podchwyciła grupa posłów Prawa i Sprawiedliwości, w których imieniu miałem zaszczyt przedstawić komisji projekt uchwały, a było to na posiedzeniu 16 maja br. Po drobnych korektach projekt uchwały został przyjęty jednomyślnie.

    Kiedy relacjonowałem podczas posiedzenia komisji projekt uchwały, w pracy, życiu, dorobku Romana Ingardena ujęła mnie szczególnie jego intelektualna bezkompromisowość. To był człowiek, któremu przyszło żyć w trudnych, burzliwych czasach i który zachował jednolity, spójny, konsekwentny sposób myślenia mimo różnych przeciwności. Niełatwo mu było. Na początku kariery w II Rzeczypospolitej kilkanaście razy, do roku 1933, czekał na powołanie na katedrę uniwersytecką, mimo że miał już za sobą ogromny dorobek. Niedługo przyszła II wojna światowa, kiedy z oczywistych względów był wyłączony z pracy naukowej, ale nie zabrano mu niezależności myślenia i ten mroczny czas spędził, pracując nad swoim sztandarowym dziełem filozoficznym. Niedługo potem przyszedł komunizm i już w roku 1950 marksiści odsunęli prof. Ingardena od pracy uniwersyteckiej, ale i tego czasu nie zmarnował, pracując wtedy intensywnie nad tłumaczeniem Kanta. Dopiero od roku 1956, aż do śmierci, przez kolejne kilkanaście lat mógł spokojnie pracować, jeździć po świecie z wykładami, uczestniczyć w sympozjach.

    Jest dobrym obyczajem, że Sejm Rzeczypospolitej honoruje w ten sposób, a więc czyni patronami roku, postaci ważne, niezwykłe dla polskiej nauki, kultury, historii, często mało znane bądź w ogóle nieznane. Honorowaliśmy w ten sposób Sprawiedliwą wśród Narodów Świata Irenę Sendlerową. Honorowaliśmy zupełnie nieznanego, a przecież wybitnego, wielkiego naukowca, chemika Jana Czochralskiego. W tym roku przypominamy postać niezwykłego, wybitnego pisarza Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Bez wątpienia postać prof. Romana Ingardena wpisuje się w ten cykl. Mało kto tak jak prof. Ingarden zasłużył, by być patronem roku.

    Komisja Kultury i Środków Przekazu oczywiście prosi Wysoki Sejm o przyjęcie tej uchwały. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia